٢. متمكّن غير امكن، كه همان اسم معرب غير منصرف است: عثمان، عثمان. حركت آخر آن، بر حسب موقعيّتش در جمله تغيير مى‌يابد، ولى با فراهم شدن شرطهاى غير منصرف بودن اسم، تنوين نمى‌پذيرد.

تمنّى

يكى از معانى اين حروف است: لعلّ‌، لو، ليت، و براى طلب محبّت‌آميز حصول چيزى به كار مى‌رود: لعلّ الأستاذ قادم. لو تذهب معنا. ليت الشّباب يعود.

تمييز

اسم منصوب، نكرۀ جامد، و فضله است و ابهام پيش از خود را مى‌زدايد، و معناى حرف جرّ «من» را دربر دارد.

تمييز دو نوع است: (١) تمييز مفرد يا ذات، كه ابهام اسم مفرد مذكور در جمله را روشن مى‌كند: عندي رطل زيتا؛ «زيتا»، جنس رطل را از رطل‌هاى ديگر متمايز مى‌كند. (٢) تمييز جمله يا نسبت، كه ابهام پديد آمده از نسبت فعل را روشن مى‌سازد: اشتهر التاجر أمانة؛ «أمانة»، نوع شهرت و سبب آن را - كه مال و كرم نيست - روشن مى‌كند.

تمييز جمله يا نسبت

ابهام پديد آمده از نسبت فعل را روشن مى‌كند، و منقول يا غير منقول است.

١. منقول: (١) از فاعل است: طاب زيد