رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٨٨ - تحقيقى در تنجيس متنجس

نويسنده، رساله شيخ احمد درازى را كه معتقد به سرايت نجاست بوده، مورد بررسى و انتقاد قرار داده است.[١]

٣. الفيض، محمد فيض قمى (م ١٣٧٠ ه. ق.)، چاپ ١٣٦٩ ه. ق.

كتاب در دو بخش سامان يافته، در بخش دوم، به موضوع مورد نظر پرداخته شده است.

از نظر نويسنده، نجاست از مايع متنجس به اشياء ديگر سرايت ميكند بر خلاف جامد متنجس. البته نجاست از مايع دوم كه با مايع اول برخورد كرده است به چيز ديگر سرايت نمى‌كند.

٤. ابوالمجد محمدرضا اصفهانى در رساله مستقلى ثابت كرده است نجاست از متنجس سرايت نميكند. اين اثر در پايان وقاية الاذهان به چاپ رسيده است.[٢]

٥. تنجس ملاقى المتنجس، سيد حسين خوانسارى (م ١١٩١ ه. ق.)، اصفهان، چاپ ١٣٣٧ ه ش.

نويسنده ثابت كرده است نجاست از متنجس سرايت ميكند.

اين رساله با مقدمه‌اى از سيد احمد روضاتى ضميمه كتاب النهرية به چاپ رسيده است.

٦. حكم متنجس، سيد حسين بن ابى القاسم حسينى موسوى (ق ١٣)، خطى، كتابخانه آيت الله العظمى مرعشى، ش ١٥١٩.

در اين رساله اثبات شده است آنچه با متنجس برخورد كند نجس مى‌شود. نويسنده- در اين كتاب- به دلايل مخالفان نيز پاسخ داده است.

٧. رسالة في تنجيس المتنجس، محمد جواد بن حسن بلاغى (م ١٣٥٢ ه. ق.)[٣].

[١]. الذريعة، ج ١٥، ص ٢٣٦.

[٢]. مقدمه« تنجس ملاقي المتنجس»، ص ١٤٧.

[٣]. الذريعة، ج ١١، ص ١٥٧.