رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٧٤ - باب چهارم وظائف دخول الحمام و آداب الاستحمام و سائر ما يرتبط بذلك

[١٦٨] مسألة: در قلّتين آب‌[١]، بى‌مئزر[٢] بودن مكروه است و در ميان آب، بى‌ازار غسل كردن مكروهى ديگر و اين كراهيت به حمام و غير حمام اختصاص ندارد، بلكه در جميع حياض و انهار ثابت است به مقتضاى حديث: «إنّ للماء اهلًا و سكّاناً» كه در فقيه و غير آن از رسول اللّه ٦ مروىّ است.[٣]

و نيز خارج حمام، در خلوتى كه هيچ‌كس نبوده باشد، بى‌ازار غسل كردن مكروه و استتار به مئزر سنت است؛ چه رسول اللّه ٦ بى‌إزار غسل نكرده است و فرموده: «اللّه أحقّ أن يستحا منه‌[٤] من الناس‌[٥] و در فقيه گفته: «و نهي (ع) عن الغسل تحت السماء إلّا بمئزر، و نهى عن دخول الانهار إلّا بمئزر»[٦].

[١٦٩] مسألة: در ستر، پوشانيدن فخذين لازم است؛ به دليل قول أبي عبد اللّه الصادق (ع):

«هما من العورة»[٧] و أصح آن است كه از سرّه تا ركبه عورت است، كه ستر آن و غضّ بصر از آن، مأمور به است، و در حديث وارد شده است كه: «هر عضوى را زنايى باشد، نگاه كردن زناى چشم»[٨] و بى ساتر بودن زناى عورت است. در فقيه گفته است: و سئل الصادق (ع) عن قول اللّه عزّ و جلّ: «قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ»[٩] فقال: كلّ ما كان في كتاب اللّه تعالى من ذكر حفظ الفروج فهو من‌

[١]. مراد آب كرّ است، كه در بعضى از روايات تعبير به قلتين شده است.

[٢]. در« ب» ظاهراً« بمئزر».

[٣]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١١، ح ٢٢٦.

[٤]. كلمه« منه» در بعضى از نسخه‌ها نيامده است.

[٥]. صحيح بخاري، ج ١، ص ٧٣.

[٦]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١١، ح ٢٢٦.

[٧]. نگاه كنيد به: من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٦٣، ح ٧٤٢ و در مقابل اين حديث احاديث متعددى وجود دارد كه فخذ را از عورت نمى‌داند. رجوع كنيد به: وسائل الشيعة، ج ٢، ص ٢٥.

[٨]. كنز العمال، ح ١٣٠٢٦، و قسمت آخر آن پيدا نشد، و شايد از كلام مرحوم داماد باشد.

[٩]. نور، آيه ٣٠.