رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٦٣ - باب سيم سنن الاستطابة المطلقة

و ببايد دانستن كه علماء عامه نيز تفسيرى دارند كه او را تفسير عسكرى مى‌گويند، و در تصانيف خود از آن نقل مى‌كنند و بر آن اعتماد ميدارند، و مصنف آن أبو هلال عسكرى است، صاحب آن تفسير و ديگر مصنفات؛ چنان‌كه در مُعرب و مُغرب و غيرهما مبيّن است.

و «عسكر» محل و قريه‌اى است در مصر، و محله‌اى است در بصره، و محله‌اى در نيشابور و موضعى در خوراستان‌[١] و موضعى در نابلس، و اسم سرّ من رأى‌[٢] است.

[١٥٣] مسألة: سنّت است كه ختان مولود روز هفتم واقع شود و همچنين تسميه و حلق رأس و عقيقه و سيد مرتضى (رض) عقيقه را واجب دانسته است بر ولى‌[٣] و استحباب اصح است، چنانچه قول مشهور است.

و حديث أبي عبد اللّه الصادق (ع): «العقيقة واجبة، و كلّ مولود مرتهن بعقيقته»[٤] محمول است بر تأكيد استحباب.

و اگر مولود بالغ شود و از براى او عقيقه نشده باشد، مستحب است كه از براى خود عقيقه كند و همچنين اگر در وقوع عقيقه شك داشته باشد؛ چنانچه روايت عبد اللّه بن سنان از عمر بن يزيد از أبي عبد اللّه الصادق (ع) به آن ناطق است‌[٥].

و پيش من أقرب آن است كه ترتيب ميان حلق رأس و ختان و عقيقه اصلًا معتبر نيست، و آنچه معتبر است- على الأولوية- همين تقديم تسميه است بر عقيقه،

[١]. در« ص»: خورستان و در« ب»: خوزستان.

[٢]. يعنى شهر سامرّاء كه محل دفن امام على هادى و امام حسن عسكرى( ع) است.

[٣]. الانتصار، ص ٤٠٦، مسأله ٢٣٣.

[٤]. به اين عبارت يافت نشد، و در مكارم الاخلاق، ص ٢٢٦ آمده است: عن أبى عبد اللّه( ع)، قال: سمعته يقول: كلّ امرئ يوم القيامة مرتهن بعقيقته، و العقيقة أوجب من الاضحية.

[٥]. كافى، ج ٦، ص ٢٥، ح ٣.