شرح طعام اهل بهشت در قرآن ذكر شده كه عبارت از ميوه‌ها، گوشت پرندگان فربه، من و سلوا، عسل، شير و اقسام بسيار ديگرى است كه قابل شمارش نيست. خداوند فرموده است: كُلَّما رُزِقُوا مِنْها من ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا من قَبْلُ وَ أُتُوا به مُتَشابِهاً«٣». همچنين خداوند آشاميدنيهاى بهشتيان را در جاهاى بسيارى از قرآن بيان فرموده است. ثوبان غلام پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله گفته است: در نزد پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله ايستاده بودم كه يكى از دانشمندان يهود وارد شد و پرسشهايى را مطرح كرد و پرسيد: نخستين كس از مردم كه از صراط مى‌گذرد كيست؟ پيامبر صلّى الله عليه و آله فرمود: «مستمندان مهاجرين»، يهودى گفت: هنگامى كه وارد بهشت مى‌شوند تحفه آنها چيست؟ فرمود: «زايده جگر ماهى» گفت: پس از آن غذاى آنها چه خواهد بود، فرمود: «گاو بهشتى كه در اطراف بهشت مى‌چرد براى آنها كشته مى‌شود»، يهودى گفت: شراب آنها چيست؟ فرمود: از عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا«٤»، يهودى گفت:

راست فرمودى«٥».

زيد بن ارقم گفته است: مردى يهودى نزد پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى ابو القاسم آيا ادعا نمى‌كنى كه اهل بهشت در آن مى‌خورند و مى‌آشامند؟ و به يارانش گفت: اگر بدين‌

«١» واقعه / ٣٤: و همسرانى گرانقدر (برخى از مفسران فرش را به معناى حقيقى آن (نه به معناى كنايى ) تفسير كرده اند و آن را اشاره به فرشها و بسترهاى بسيار گرانبها و پر ارزش بهشت دانسته اند تفسير نمونه » م ).

«٢» سنن ترمذى ، ج ١٠، ص ١١، ابن ابى الدنيا، الترغيب .

«٣» بقره / ٢٥: هر زمان كه ميوه اى از آن به آنها داده مى شود م يگويند اين همان است كه قبلا به ما روزى شده بود (ولى چقدر اينها از آنها بهتر و عاليتر است ) و ميوه هايى كه براى آنهامى آورند همه (از نظر خوبى و زيبايى ) يكسان اند.

«٤» انسان / ١٨: از چشمه اى در بهشت كه نامش سلسبيل است مى نوشند.

«٥» صحيح مسلم ، ج ١، ص ١٧٣ از حديث ثوبان با زياده اى در اول و اخر آن .