بدان در برابر سرايى كه غمها و اندوهها و شرور آن را دانستى سراى ديگرى است كه بايد در نعمتها و شادمانيهاى آن بينديشى چه كسى كه از يكى از اين دو سرا دور افتد ناگزير در ديگرى جاى مى‌گيرد. بنابراين با دوام تفكّر در اهوال دوزخ خوف را در دلت برانگيز، و با تفكّر بسيار در نعمتهاى دايمى كه به اهل بهشت وعده داده شده اميد را در خود زنده بدار و نفس خويش را با تازيانه خوف و زمام رجاء به صراط مستقيم بران كه به اين طريق مى‌توان به ملك عظيم كه خداوند وعده داده است رسيد و از عذاب اليم ايمنى يافت.

درباره بهشتيان بينديش كه در رخسارشان تازگى و خرّمى نعيم است، از رحيق مختوم (شراب ناب سربسته) كه با مشك مهر شده است مى‌آشامند و بر منبرهايى از ياقوت سرخ در درون خيمه‌هايى از مرواريد سفيد آبدار كه در آن فرشهاى عبقرى سبز گسترده شده است مى‌نشينند و بر تختهاى نصب شده در كنار جويهايى كه شراب و عسل در آنها روان است تكيه مى‌زنند، غلمان و ولدان بر گرداگرد اين خيمه‌ها حلقه زده و به حور عينهايى كه خيرات حسان و همچون ياقوت و مرجانند آراسته شده‌اند، حوريانى كه پيش از اين دست هيچ انسان و پرى به آنها نرسيده است و در درجات بهشت مى‌خرامند، هنگامى كه يكى از آنها خرامان به راه مى‌افتد هفتاد هزار تن از ولدان اطراف جامه او را كه از ديباى سپيد نو مى‌باشد و چشم هر بيننده را خيره مى‌كند حمل مى‌كنند در حالى كه تاجهايى جواهر نشان كه مرصّع به انواع مرواريد و مرجانند بر سر دارند، حوريانى كه عشوه‌گر و با غمزه و ناز و بى نهايت خوشبويند و از پيرى و بد حالى مصون مى‌باشند و در كاخهايى از ياقوت در وسط باغهاى بهشت سرا پرده افراشته و چشمان آهووش خود را از نگاه جز به همسر خود باز داشته‌اند، و به پاداش اعمال نيكى كه بهشتيان انجام داده‌اند خادمان و ولدان كه همچون مرواريد غلطانند با كوزه‌ها و ابريقها و جامهاى پر از آب خوشگوار كه مايه لذّت آشامندگان است بر گرد حوريان و همسران آنها مى‌گردند، و اينان در مقامى امن، در ميان باغها و چشمه سارها، در درون بهشتها و جويبارها، در جايگاه صدق و در پيشگاه پادشاهى مقتدر بسر مى‌برند در حالى كه به وجه كريم او مى‌نگرند و تازگى و خرّمى نعمتها از رخسار آنها تابان است. گرد نادارى و خوارى بر چهره آنها نمى‌نشيند بلكه آنها بندگانى مكرّم و محترمند، و به انواع تحفه‌ها از سوى پروردگارشان بهره‌مندند، و در آن تا ابد به هر چه نفوس آنها مايل است از آن برخوردار مى‌شوند، بيم و اندوهى در بهشت ندارند و از حوادث روزگار ايمنند، در آن جا با تنعّم به سر مى‌برند، و از انواع طعامهاى آن مى‌خورند، و از نهرهاى شير و شراب و عسل آن‌