معرفى شده كه براى خدمت به جامعه انسانى بسيج گرديده است.
دليل بهترين بودن آنها اين ذكر شده كه: «امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند و ايمان به خدا دارند».
و اين خود، مى‌رساند كه اصلاح جامعه بشرى بدون ايمان و دعوت بحق و مبارزه با فساد ممكن نيست، و ضمناً از آن استفاده مى‌شود: اين دو وظيفه بزرگ، با وسعتى كه در اسلام دارد در آئين‌هاى پيشين نبوده است.
اما چرا اين امت، بهترين امت‌ها بايد باشد آن نيز روشن است؛ زيرا اين امت پيرو آخرين اديان آسمانى هستند و آخرين دين بر اساس حساب تكامل، كامل‌ترين آنها است.
در آيه فوق، به دو نكته ديگر بايد توجه نمود:
نخست اين كه «كُنْتُم» (بوديد) به صورت فعل ماضى ذكر شده يعنى شما در گذشته بهترين امت بوديد، درباره مفهوم اين جمله، گرچه مفسران احتمالات زيادى داده‌اند ولى بيشتر به نظر مى‌رسد، تعبير به فعل ماضى براى تأكيد است، و نظير آن در قرآن مجيد فراوان است كه موضوعات مسلّم، در شكل فعل ماضى ذكر مى‌شود و آن را يك واقعيت انجام يافته معرفى مى‌كند.
ديگر اين كه امر به معروف و نهى از منكر در اينجا بر ايمان به خدا مقدم شده و اين نشانه اهميت و عظمت اين دو فريضه بزرگ الهى است.
به علاوه انجام اين دو فريضه ضامن گسترش ايمان و اجراى همه قوانين فردى و اجتماعى مى‌باشد و ضامن اجرا، عملًا بر خود قانون مقدم است.
از همه گذشته، اگر اين دو وظيفه اجرا نگردد ريشه‌هاى ايمان در دل‌ها نيز سست مى‌گردد، و پايه‌هاى آن فرو مى‌ريزد، و به همين جهات بر ايمان مقدم شده است.