دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٩ - ٢/ ١١ زينت زهد

٤١٤٨. المحاسن به‌نقل از حَبّه عُرَنى: براى‌امير مؤمنان، ظرف پالوده‌اى آوردند و در نزدش نهادند. به زلالى و خوبى آن نگاهى افكند و انگشت خود را در آن فرو برد و آن گاه، انگشت خود را تكان داد و چيزى برنداشت و تنها انگشت خود را چشيد و فرمود: «حلالِ خوشگوار است و حرام نيست؛ امّا من نمى‌خواهم خود را به چيزى كه بدان عادت ندارم، معتاد سازم. آن را از پيش من برداريد». آن را برداشتند.

٤١٤٩. شرح الأخبار به نقل از زُهْرى: به ما گزارش شده كه [على ٧‌] هوس جگر كباب شده با نان شيرمال‌[١] كرده بود و يك سال بود كه چنين چيزى را مى‌خواست. روزى در حالى كه روزه بود، آن را به حسن ٧ يادآورى كرد و او اين غذا را برايش آماده كرد. هنگامى كه مى‌خواست افطار كند، آن را نزد ايشان آورد. در همين هنگام، بينوايى به درِ خانه آمد. [على ٧‌] فرمود: «پسرم اين را به او بده تا فرداى قيامت، در نامه عملمان اين آيه خوانده نشود: «نعمت‌هاى پاكيزه خود را در زندگى دنيايتان [خودخواهانه‌] صرف كرديد و از آنها برخوردار شديد»».

٤١٥٠. امام على ٧ هنگامى كه جامه‌اى كهنه و وصله‌دار بر تن داشت و به وى يادآور شدند: دل به اين وسيله، فروتن مى‌شود و هوس، سركوب مى‌گردد و مؤمنان، بدان اقتدا مى‌كنند. دنيا و آخرت، دو دشمن متفاوت‌اند و دو راه جدا هستند. آن كه دنيا را دوست بدارد و بدان روى آورد، آخرت را بد مى‌شمارد و دشمن مى‌دارد. آن دو چون مشرق و مغرب‌اند و رونده بين آن دو، هر مقدار به يكى نزديك شود، از آن ديگرى دور مى‌گردد و آن دو هوويند.

٤١٥١. الزهد به نقل از ابو نوار كرباس فروش: على بن ابى طالب ٧ به همراه غلامى نزد من آمد و از من، دو پيراهن كرباس خريد. آن‌گاه به غلامش فرمود: «هر كدام را كه مى‌خواهى، انتخاب كن».

او يكى را برگزيد و على ٧ آن ديگرى را برداشت و پوشيد و دست خود را كشيد و [به غلام‌] فرمود: «آن مقدار از پارچه را كه از دست من زيادى است، كوتاه‌

[١] در مصدر« خبزة لبنه» است و ممكن است« خبزة لينه» به معناى« نرم» باشد.( م)