دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩ - ٧/ ٢ احنف بن قيس

آيا در ماه رمضان، همه ما را سوگوار كرديد؟

با كشتن بهترينِ مردم؟

آن كه كشتيدش، بهترين‌كسى بود كه بر اسب نشست وآن را رام ساخت‌

و [بهترين كسى كه‌] بر شتر، سوار شد.

و [بهترين‌] كسى كه نعلين پوشيد و كفش به پا كرد

و آن كه آيات سوره‌هاى بلند و كوتاه را مى‌خوانْد.

همه صفت‌هاى خوب در او بود

و [نيز] دوستىِ فرستاده پروردگار جهانيان.

قريشيان، هر جا كه بودند، مى‌دانستند كه تو

از نظر دين و خاندان، بهترينِ آنانى.

اگر با ابو حسين، رو به رو شوى‌

ماه را بر بالاى ديدگان وى مى‌بينى.

ما پيش از كشته شدن او، به خير بوديم‌

و ولىّ پيامبر خدا را در بين خود مى‌ديديم.

آن كه حق را به پا مى‌داشت و در آن، ترديد نمى‌كرد

و در بين دشمن و نزديكان، عدالت را به كار مى‌گرفت.

دانشى را كه در نزدش بود، پوشيده نداشت‌

و از ستمكاران، آفريده نشده بود.

مردم، آن هنگامى كه على را از دست دادند

چون چارپايانى بودند كه سال‌ها در شهر، حيران بودند.

اى معاوية بن صخر! او را سرزنش مكن‌

چرا كه [او] باقى‌مانده خليفه‌ها در بين ما بود.

ر. ك: ج ١٣ ص ١٥ (ابو الاسود دُؤلى).

ج ٧ ص ٣٩٧ (در سوگ امام).

٧/ ٢

احنف بن قيس‌

٣٨٨٩. تنبيه الخواطر به نقل از احنف بن قيس، هنگامى كه معاويه از او درباره امير مؤمنان‌