دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٩ - ٢/ ١٣ فروتنى با وجود بزرگى

درباره او چنين نازل شد: «كسانى كه اموال خود را شب و روز، و نهان و آشكار انفاق مى‌كنند».

ر. ك: ج ١٠ ص ٣٤٧ (ويژگى‌هاى عملى پيشواى صدقه‌دهندگان)

ج ٧ ص ٥٥٣ (ولىّ صدقه دهنده در ركوع) و ص ٥٦١ (آن كه دارايى‌ايش را شب و روز، نهان و آشكارا انفاق مى‌كند).

ج ٨ ص ٤٩ (خانواده) و ص ٧٧ (پردازنده وام من).

٢/ ١٣

فروتنى با وجود بزرگى‌

٤١٨٧. فضائل الصحابة، ابن حنبل به نقل از زادان: على بن ابى طالب را ديدم كه بند كفش‌هايى در دست مى‌گرفت، در بازارها قدم مى‌زد و به افراد [ى كه بند كفششان پاره شده بود]، بند مى‌داد،[١] راه گم كرده را راهنمايى مى‌كرد و باربر را در حمل بار، يارى مى‌رساند و اين آيه قرآن را مى‌خواند: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى‌دهيم كه در زمين، خواستار برترى و فساد نيستند، و فرجام [خوش‌]، از آنِ پرهيزگاران است» و مى‌فرمود: «اين آيه درباره حاكمان و مردمان صاحب قدرت، نازل شده است».

٤١٨٨. فضائل الصحابة، ابن حنبل به نقل از صالحِ لباس فروش، از مادرش و يا مادر بزرگش: على بن ابى طالب را ديدم كه مقدارى خُرما را به درهمى خريد و آن را در روپوش خود حمل كرد. گفتند: اى امير مؤمنان! بگذار ما ببريم. فرمود: «نه. صاحب خانواده، بر حمل آن سزاوارتر است».

[١] در متن حديث،« شسع» آمده كه مراد، بندى است كه قسمت رويه نعل‌هاى عربى را تشكيل مى‌داد و ظاهرا امر متعارفى بوده كه بندها پاره و كفش‌ها غير قابل استفاده مى‌شده‌اند.( م)