دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٩ - ٢/ ١٢ بخشندگى

ثنا، ياد صاحب ثنا را زنده مى‌دارد

چون باران كه دشت و كوه را زنده مى‌كند.

دنيا را در نيكويى كه انتظار دارى، تنگْ چشم مدان‌

هر كسى به خاطر آنچه انجام داده، پاداش داده خواهد شد.

على ٧ فرمود: «دينارها را برايم بياوريد». صد دينار براى وى آوردند و آنها را به وى داد.

اصبغ مى‌گويد: گفتم: اى امير مؤمنان! لباس و صد دينار؟!

فرمود: «آرى. از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" هر كس را در جايگاه خود بنشانيد" و اين، جايگاه اين شخص در نزد من است».

٤١٧٧. شرح نهج البلاغة: در خبر آمده است كه على ٧ در زمان حيات پيامبرخدا براى يك يهودى در آب دادن نخل‌هاى او در برابر يك مُدّ (يك وعده) جو، كار كرد و از آن، يك گِرده نان پخت. وقتى خواست با آن افطار كند، مستمندى سر رسيد و از وى غذا خواست. آن را به وى داد و خود، گرسنه صبح كرد و با اين صدقه، با خداى متعال تجارت كرد. مردم اين كار را از بزرگ‌ترين بخشش‌ها و نيز از عظيم‌ترين عبادت‌ها شمردند.

٤١٧٨. امام صادق ٧: امير مؤمنان از دستْ‌رنج و مال خويش، هزار برده را آزاد كرد.

٤١٧٩. المناقب، ابن شهر آشوب به نقل از محمّد بن صمه، از پدرش، از عمويش: مردى را در مدينه ديدم كه كيسه‌اى بر پشت و سينى‌اى در دست داشت و مى‌گفت: «پروردگارا! اى دوست مؤمنان، خداى مؤمنان و پناه‌دِهِ مؤمنان! امشب هديه مرا به‌