دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٩ - ٢/ ٥ بردبارترين مردم

٤١١٥. پيامبر خدا ٦: اى على! تو، برترين امّت من در فضل، پيشتازترينِ آنان در اسلام آوردن، داناترينِ آنان و پر بردبارترينِ آنانى.

٤١١٦. المستدرك على الصحيحين به نقل از ابن يحيى: در حالى كه على ٧ در نماز صبح بود، يكى از افراطيان‌[١]، ايشان را مخاطب ساخت و اين آيه را خواند: «قطعا به تو و به كسانى كه پيش از تو بودند، وحى شده‌است: اگر شرك ورزى، حتما كردارت تباه مى‌شود و مسلّما از زيانكاران خواهى شد».

على ٧ در حالى كه در نماز بود، چنين پاسخ داد: «پس صبر كن كه وعده خدا حق است، و زنهار تا كسانى كه يقين ندارند، تو را به سبُكْ‌سرى وا ندارند».

٤١١٧. شرح نهج البلاغة به نقل از زُرارة بن اعيَن، از پدرش، از امام باقر ٧: على ٧ هرگاه نماز صبح مى‌گزارد، تعقيب نماز را تا طلوع خورشيد، ادامه مى‌داد و آن گاه كه خورشيد طلوع مى‌كرد، تهى‌دستان و بينوايان و ديگر مردم، گِرد او جمع مى‌شدند و او به آنان دين و قرآن آموزش مى‌داد و در وقتى خاص، از اين مجلس خود برمى‌خاست.

روزى هنگامى كه از اين مجلس بيرون آمده بود، كسى از كنارش گذشت و كلمه‌اى زشت به او گفت (امام باقر ٧ آن شخص را نام نبرد). على ٧ برگشت و به منبر رفت و دستور داد تا مردم را براى نماز فرا خوانند. خدا را سپاس گفت و او را ثنا كرد و بر پيامبرش درود فرستاد و فرمود: «اى مردم! هيچ چيزى پيش خدا دوست‌داشتنى‌تر و پرسودتر از بردبارى و دين‌شناسى پيشوا نيست و هيچ چيزى در پيش خدا، ناخوشايندتر و پر زيان‌تر از نادانى و كودنىِ پيشوا نيست.

[١] افرادى كه مخالفتشان با امام ٧ به بدگويى و دشنام دهى كشيده بود.( م)