دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٢ - ١٠/ ٧١ جلال الدين همايى

تا به كى افسانه از دارا و اسكندر كنى؟

قصّه بايد از امير المؤمنين حيدر كنى‌

گر حديث راست مى‌خواهى و گفتارِ درست‌

مدح بايد از شه دين، حيدرِ صفدر كنى‌

تا به دست و خامه‌ات يارايى مدح على است‌

حيف باشد حرف ديگر ثبت در دفتر كنى‌

بى ولاى مرتضى، چون باد اندر چنبر است‌

روز و شب گر در عبادت، پشت را چنبر كنى‌

چون پيمبر باب خواندش مر مدينه‌ى علم را

دست بيعت بايدت در حلقه آن در كنى‌

آن چنان باشد كه گِرد كعبه باشى در طواف‌

چون طواف مرقد آن شاه دين‌پرور كنى‌

اندر آيين جوان‌مردى و ديندارى رواست‌

گر سر و جان در رهِ آيين آن سرور كنى‌

هر سرى كان نيست اندر پاى آن سَرور به راه‌

غَبن باشد گر دمى از عمر با او سر كنى‌

پيش من حرفى ز اسرار ولايت برتر است‌

زان كه صد فصل از فنون علم را از بَر كنى‌

آنچه در وصف على دانم، اگر گويم، مرا

طعن در محراب گويى، لعن بر منبر كنى‌