دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ

تتمه بخش نهم

فصل هفتم على از زبان يارانش

7/ 1 ابو الأسود دئلى

7/ 2 احنف بن قيس

7/ 3 ام الخير

7/ 4 ام سنان

7/ 5 حصين بن منذر

7/ 6 خالد بن معمر

7/ 7 دارميه حجونى

7/ 8 ربيع بن خثيم

7/ 9 زيد بن صوحان

7/ 10 سوده همدانى

7/ 11 صعصعة بن صوحان

7/ 12 ضرار بن ضمره

7/ 13 عبد الرحمن بن حسان

7/ 14 عبيده سلمانى

7/ 15 قنبر

7/ 16 مالك اشتر

7/ 17 نعيم بن دجاجه

7/ 18 يزيد بن قيس

فصل هشتم على از زبان دشمنانش

8/ 1 معاوية بن ابى سفيان

8/ 2 عمرو بن عاص

8/ 3 مروان بن حكم

8/ 4 عبد الرحمن بن خالد بن وليد

8/ 5 وليد بن عبد الملك

8/ 6 عبدالعزيز بن مروان

8/ 7 عمره دختر عبد ود

فصل نهم على از زبان بزرگان

9/ 1 ابن ابى الحديد

9/ 2 ابو جعفر اسكافى

9/ 3 ابو جعفر حسنى

9/ 4 ابو على سينا

9/ 5 ابو الفرج اصفهانى

9/ 6 ابو قيس اودى

9/ 7 ابو نعيم اصفهانى

9/ 8 احمد بن حنبل

9/ 9 اعمش

9/ 10 جاحظ

9/ 11 حسن بصرى

9/ 12 خليل بن احمد

9/ 13 سفيان ثورى

9/ 14 شافعى

9/ 15 شعبى

9/ 16 عامر بن عبد الله بن زبير

9/ 17 فخر رازى

9/ 18 مأمون عباسى

9/ 19 مجاهد بن جبر

9/ 20 مسعودى

9/ 21 معاوية بن يزيد بن معاويه

9/ 22 نسايى

9/ 23 نظام

9/ 24 واقدى

9/ 25 يوسف بن عبد البر

فصل دهم على از زبان شاعران

بحثى پيرامون امام على در شعر

قرن اول

10/ 1 كعب بن زهير

10/ 2 بشر بن منقذ عبدى

10/ 3 حسان بن ثابت

10/ 4 محمد حميرى

10/ 5 ام هيثم، دختر اسود نخعى

10/ 6 ام سنان، دختر خيثمة بن خرشه مذحجى

قرن دوم

10/ 7 كميت بن زيد اسدى

10/ 8 سيد حميرى

10/ 9 عبدى كوفى

قرن سوم

10/ 10 شافعى

10/ 11 دعبل خزاعى

10/ 12 ابن رومى

10/ 13 بكر بن حماد تاهرتى

قرن چهارم

10/ 14 احمد بن علويه اصفهانى

10/ 15 مفجع

10/ 16 احمد صنوبرى

10/ 17 ابو الفتح محمود بن محمد كشاجم

10/ 18 ابوالقاسم زاهى

10/ 19 متنبى

10/ 20 ابو فراس حمدانى

10/ 21 ناشئ صغير

10/ 22 ابو على تميم

10/ 23 صاحب بن عباد

10/ 24 ابن حجاج بغدادى

10/ 25 ابو محمد عونى

10/ 26 رودكى

10/ 27 ابو القاسم فردوسى

10/ 28 كسايى مروزى

قرن پنجم

10/ 29 ناصر خسرو قباديانى

قرن ششم

10/ 30 سنايى غزنوى

10/ 31 قوامى رازى

10/ 32 سوزنى سمرقندى

10/ 33 عطار نيشابورى

قرن هفتم

10/ 34 نظامى گنجوى

10/ 35 جلال الدين مولوى

10/ 36 بابا افضل كاشانى

10/ 37 سعدى شيرازى

قرن هشتم

10/ 38 شاه نعمة الله ولى

10/ 39 ابن يمين فريومدى

قرن نهم

10/ 40 عبد الرحمن جامى

10/ 41 آذرى طوسى

قرن دهم

10/ 42 بابا فغانى

10/ 43 ملا حسين كاشفى

10/ 44 اهلى شيرازى

10/ 45 وحشى بافقى

10/ 46 محتشم كاشانى

قرن يازدهم

10/ 47 فياض لاهيجى

10/ 48 فيض كاشانى

10/ 49 صائب تبريزى

قرن دوازدهم

10/ 50 حزين لاهيجى

10/ 51 هاتف اصفهانى

10/ 52 آذر بيگدلى

10/ 53 فقير دهلوى

قرن سيزدهم

10/ 54 شيخ الرئيس قاجار

10/ 55 وصال شيرازى

10/ 56 سروش اصفهانى

10/ 57 قاآنى شيرازى

10/ 58 هماى شيرازى

10/ 59 صباى كاشانى

قرن چهاردهم

10/ 60 ايرج ميرزا

10/ 61 آسوده شيرازى

10/ 62 ميرزا حبيب خراسانى

10/ 63 طرب اصفهانى

10/ 64 حكيم هيدجى

قرن پانزدهم

10/ 65 غروى اصفهانى

10/ 66 الهى قمشهاى

10/ 67 محمد تقى بهار

10/ 68 صغير اصفهانى

10/ 69 اقبال لاهورى

10/ 70 مدرس اصفهانى

10/ 71 جلال الدين همايى

10/ 72 محمد حسين شهريار

10/ 73 ابو القاسم حالت

10/ 74 امام خمينى

بخش دهم ويژگىهاى امام على

سخنى درباره ويژگىهاى امام

فصل يكم ويژگىهاى اعتقادى

1/ 1 لحظهاى به خدا كفر نورزيد

1/ 2 نخستين مسلمان

1/ 2 1 سن وى در زمان ايمان آوردن

1/ 2 2 روز اسلام آوردنش

1/ 3 با يقينترين امت

1/ 4 خالصترين مؤمن

1/ 5 برترين اهل زمين در ايمان

1/ 6 خداوند، دل او را به ايمان آزمود

1/ 7 ايمان با گوشت و خونش عجين شده

سخنى درباره زمان اسلام آوردن امام

فصل دوم ويژگىهاى اخلاقى

2/ 1 خوش اخلاقى

2/ 2 بسيار خندان بودن

2/ 3 سعه صدر

2/ 4 شكيبايى با خار در چشم

2/ 5 بردبارترين مردم

2/ 6 قدرت اراده و پايدارى

2/ 7 كمال خلوص

2/ 8 كمال راستى

2/ 9 كمال از خود گذشتگى

2/ 10 غيرتمندى بسيار

2/ 11 زينت زهد

2/ 12 بخشندگى

2/ 13 فروتنى با وجود بزرگى

2/ 14 شدت در راه خدا

2/ 15 جمع بين اضداد

فهرست تفصيلى

دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨١ - ١٠/ ٧١ جلال الدين همايى

گر خدايت خوانم اى فرمانده مُلك خدا		اين سخن در نزد دانايان بُود دور از صواب‌

من نمى‌گويم خدايى، ليكن اوصاف خدا		در تو ظاهر گشت، همچون بوى گُل اندر گلاب‌

قادرى بر انقلاب ذات اشيا در جهان‌		گرچه اشيا را به ماهيّت، محال است انقلاب‌

اختر عمر عدو را در رسد وقت غروب‌		چون بر آرى تيغ چون مهرِ درخشان از قراب‌

شهريارا! بنده «يحيى» را ز هجران تو گشت‌		تن ز تيغ كين، هلاك و دل ز نار غم، كباب.[١]

١٠/ ٧١

جلال الدين همايى‌[٢]

٤٩. استاد جلال الدين همايى سروده است:

[١] ديوان ميرزا يحيى مدرس اصفهانى: ص ٥٧٥٣( با تلخيص).

[٢] جلال الدين همايى، در سيزدهم دى ١٢٧٨ ش، مطابق با اوّل رمضان ١٣١٧ ق در يكى از محلّات جنوبى اصفهان، ديده به جهان گشود. نخست به مكتب ملّا باجى رفت و در سال ١٣٢٦ ق، به همراه برادر بزرگش به مدرسه حقايق وارد شد و در سال ١٣٢٨ ق، به مدرسه علميه نيماورد، منتقل شد. وى پس از تكميل تحصيلات، از سال ١٣٠٠ ش، به تدريس در مدارس جديد و دانشگاه پرداخت و به سال ١٣١٠ ش، به تهران منتقل شد. وى در سال ١٣٤٥ ش، رسما از كار دانشگاهى كناره‌گيرى كرد. از وى آثار بسيارى به جا مانده است، از قبيل: تاريخ ادبيات ايران، غزالى نامه، فنون بلاغت و صناعات ادبى، مولوى نامه، تصوّف در اسلام و ديوان سنا. او چندين كتاب ارزشمند را هم تصحيح كرده كه از آنهاست: مصباح الهداية و مفتاح الكفاية و نصيحة الملوك غزالى. وى در ششم ماه رمضان ١٤٠٠ ق، مطابق با هشتم تيرماه ١٣٥٩ ش در اصفهان درگذشت.