رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٥٧٦ - فرق هشتم محاربه مختص با كفار است

و اگر مسلمانان تصوّر كنند كه در مصاحبت و متابعت كفار ضررى به دين ايشان نخواهد رسيد تصورى است باطل، چه قصد مشركين، ابطال دين مبين و استيصال آئين مسلمين است چنان كه به حكم عادت هر ذى ملتى رواج ملت خود و كساد ساير ملل خواهد.

و اگر كفار در آغاز كار به ملاحظه مصلحت، اخفاى قصد خود كنند و ضررى به دين ايشان نرسانند، بى شبهه پس از استيلاى تام، اظهار مقصود نمايند و اثرى از دين ايشان نگذارند.

و اگر قصد كفار محو دين نباشد باز دين مسلمانانى كه محكوم كفارند، به مصاحبت آنها در معرض تلف خواهد بود، چه صحبت را تأثيرى تام است و حبّ جاه و مال طبيعى اكثر عوام و كفارى كه تسلط دارند صاحب جاه و اقتدار ند و مالك ملك و اعتبار مصدر خير و شرّند و منشأ نفع و ضرر امر آنها نافذ است و قول آنها مسموع و مسلمانانى كه اقتدارى در دين و اختيارى از خود ندارند غالباً عوام‌اند كه با مصاحبت و محكوميت كفار و آن قوّت ايمان ندارند تا در دين خود ثابت و بر قرار باشند، بلكه بالبديهه مثل كفار مى‌كنند و بيم آن است كه اسلام ايشان منجر به كفر شود و اگر انديشه‌