رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣٧٨ - باب چهارم وظائف دخول الحمام و آداب الاستحمام و سائر ما يرتبط بذلك

و نيز از طريق كافى، ابن أبي يعفور عن أبي عبد اللّه (ع)، قال: «لا تضطجع في الحمّام؛ فإنّه يذيب شحم الكليتين»[١].

و در مرسله فقيه از صادق (ع): «لا تتّك في الحمام؛ فانه يذهب شحم الكليتين، و لا تدلك بالخزف فانه يورث‌[٢] البرص»[٣] و در بعضى از روايات تقييد به خزف شام واقع است.

[١٧٨] مسألة: سواك در حمام مكروه است، همچنانكه در بيت الخلا مكروه است. و در نهى از آن روايت وارده است، و در فقيه روايت كرده: «السواك في الحمام يورث وباء[٤] الاسنان»[٥].

[١٧٩] مسألة: در حمام، ازار يا خرقه يا كيسه از صوف يا حرير يا كرباس‌[٦] بر روى ماليدن، و رو را به آن مسح كردن مكروه است. و در مرسله فقيه و مرفوعه كافى از أبي عبد اللّه (ع) فرموده است: «و لا تمسح وجهك بالازار؛ فانه يذهب بماء[٧] الوجه»[٨].

و در حديثى ديگر از طريق كافى عن موسى بن عبد اللّه بن موسى، قال: حدّثنا محمد بن عليّ بن جعفر عن أبي الحسن الرضا (ع)، قال: «من أخذ من الحمام خزفة فحكّ بها جسده، فأصابه البرص، فلا يلومنّ إلّا نفسه»[٩]. اما روى را به دست ماليدن و به‌

[١]. الكافي، ج ٦، ص ٥٠٢، ح ٣٤.

[٢]. اينجا آخر نسخه« ص» است.

[٣]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٦، ح ٢٤٣.

[٤]. چنين آمده در« ج». به نسخه بدل‌هاى اين كلمه كه در مسأله گذشت مراجعه نماييد.

[٥]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٦، ذيل ح ٢٤٣.

[٦].« يا كرباس» در« ب» و« ج» نيامده است.

[٧]. در ج:« بهاء».

[٨]. من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١١٦، ح ٢٤٣، و الكافي، ج ٦، ص ٥٠١، ح ٢٤.

[٩]. الكافي، ج ٦، ص ٥٠٣، ح ٣٨.