رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٢٤٧ - اصل اول لزوم شناخت معارف مبدأ و معاد

[٦] و صفات تمجيديه آن است كه اللّه تعالى به جميع اشيا عالم است بر أتمّ و اكمل وجود و علم تام او به جميع اشيا در حال عدم [اشيا][١] و در حال وجود اشياء بر يك طريق است و زياده و نقصان نمى‌پذيرد.

و بر جميع ممكنات قادر است و قدرت كامله وجوبيه او بر جميع اشياء بر سبيل اراده و اختيار است.

و مريد و مختار حقيقى او است كه اختيار وارده او تابع اراده و اختيار ديگرى نيست.

و سميع است به جميع مسموعات بى‌آلت حاسه سامعه.

و بصير است به جميع مبصرات بى‌ادات قوّت باصره.

و حيّ و قيّوم قيام‌[٢] است بى‌مشابهت و ملابست حيات جسمانى و روح حيوانى و حيات هر صاحب حيات حسى و عقلى از فيض صنع اوست.

و متكلم است بى‌ادوات لهجه و لهات‌[٣] و اعصاب و عضلات و كلام او حق و صدق و مطابق واقع و نفس الأمر است.

و قديم ازلى سرمدى است و دايم باقى ابدى است و بالفعل حقّ محض است از جميع جهات و جميع حيثيات صفات كمال را بالفعل مستجمع است به محوضت‌[٤] حقيقت يك حيثيت جامعه، كه آن حيثيت وجوب ذاتى است و به همين حيثيت جامعه‌[٥] من جميع الوجوه و الجهات تام است و فوق التمام.

[١]. از الف.

[٢].« قيام» در« الف» نيست.

[٣]. لهاة: حلق و وسيله صدا.

[٤]. محض: خالص.

[٥]. در« الف» و« ب» اضافه:« كه آن» مى‌باشد.