رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٥٣٩ - مؤلف رساله

... يك جا مى‌شنوم كه مى‌خواهند لقب «اولوالامر» به شاه بگذارند[١] كه مذهب اهل سنت است و خلاف مذهب شيعه است و اهل سنت به آن فخر كنند كه پادشاه شيعه تابع ما شد و يك جا مى‌خواهند كه شاه را به مذهب صوفيه مايل كنند كه مباحى مذهب شود و از دين در رود كه بدتر از سنى شدن است و چون اصل مذهب تصوف مقتبس از مذهب نصارى است فرنگى و نصرانى فخر كنند كه پادشاه شيعه تابع ما شد ... و يك جا من خاك بر سر را به بلاى عظيم مبتلا كنند كه به مراسله و پيغام اين مراحل را به انجام بياورم.

حق تعالى مفسدين را اگر قابل هدايت هستند هدايت كند و الاّ به دفع ايشان مسلمين را از شر آنها محفوظ دارد.

پس از آنچه نوشته شد اميدوارم كه رفع ابتلا به عقايد فاسده صوفيه ... بشود و شاه عالميان پناه از شر آن محفوظ باشد.

و اما حكايت‌ «أُولِي الْأَمْرِ» بودن پس آن نيز باليقين باطل است و بعضى اجزاء كه به نظر حقير رسيد كه فتواى علماى عصر در آن درج بود هم صريح در اين مطلب نبود. و به هر حال، ما را رجوعى به آن كلمات نيست، زيرا كه نه نسبت به ايشان بر من ثابت است و نه اينكه مقصود ايشان چه چيز است.

اما بايد دانست كه مراد از قول حق تعالى كه فرموده است: «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»[٢] به اتفاق شيعه مراد از اولى الامر، ائمه طاهرين (ع) مى‌باشند و اخبار و احاديثى كه در تفسير آيه وارد شده بر اين‌

[١]. اين كار در زمان ناصر الدين شاه هم تكرار شد و برخى خواستند او را در برابر سلطان اهل تسنن به لقب« اولوالامر» بنامند، اما مورد اعتراض علماى بزرگ قرار گرفت. شرح اين ماجرا را مى‌توانيد در جلد دوم فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه آيت الله گلپايگانى تأليف استاد رضا استادى مطالعه كنيد.

[٢]. نساء، آيه ٥٩.