رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٩٦ - دلايل سرايت نجاست از متنجس

مانند اين روايت را على بن جعفر از برادرش امام موسى كاظم (ع) روايت كرده است.

از روايت فهميده مى‌شود نماز بر بوريا، پيش از خشك شدن جايز نيست، و مانع آن فقط سرايت نجاست از متنجس- به بدن يا لباس نمازگزار- است.

جواب:

اين خبر ظهور در نقيض مدّعا دارد، زيرا اصحاب بر وجوب طهارت محل سجده اجماع دارند. اگر بوريا با آب نجس، متنجس گردد، بعد از خشك شدن نيز نماز خواندن بر روى آن درست نيست [و وقتى نماز خواندن، پس از خشك شدن بوريا اشكال نداشته باشد دانسته مى‌شود كه بوريا نجس نشده است‌].

توجيه روايت به اينكه نمازگزار بر بوريا نماز بخواند و بر غير آن سجده كند، از ظاهر لفظ فهميده نمى‌شود، و فقط با دليل مى‌توان از ظاهر لفظ صرف نظر كرد. أما فايده اينكه امام (ع) شرط كرد بوريا خشك شود اين است كه آب متنجّس، به بدن يا لباس نمازگزار اصابت نكند. زيرا در اين صورت قطعا نماز صحيح نيست.

(د) رواياتى وجود دارد كه از خوردن و آشاميدن از ظرفهاى مشركان- بعد از علم به نجاست آنها- منع مى‌كند و اين تنها به خاطر آن است كه ظرفها [ى متنجس‌] سبب نجس شدن غذا مى‌شود.

جواب:

اين روايات ظهور در مدّعا ندارد، بلكه منع ظاهرا تنها به خاطر حرمت است. شاهد بر ادعاى ما روايتى است كه ثقة الاسلام كلينى از زكريا بن ابراهيم نقل مى‌كند. او مى‌گويد:

كنت نصرانيا فاسلمت فقلت لابي عبدالله (ع): ان اهل بيتي على دين‌