رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٤٧٦ - رساله اجوبه مسائل ميرزا محمد حفيظ ملامحمداسماعيل مازندرانى خواجويى(م ١١٧٦ ه ق)

الصالحين، السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته.» و قصد خروج ضرور نيست.

و در اخفائيات جهر به بسمله مستحب است، خواه امام باشد يا منفرد، در دو ركعت اوّل باشد يا دو ركعت آخر.

و در عبادات نيت قربت كافى است.

و مسائل خلافيه را از مجتهد عادل بايد اخذ كرد بلاواسطه يا به واسطه و وسائط عادله. و چون مجتهد در ولايتى نباشد، بر اهل آن ولايت لازم است كه مسائل خلافيه ضروريه را نوشته به صحابت معتمدى صاحب هوش مفتوح الكوش به خدمت مجتهدى كه در ولايت ديگر است فرستند از او التماس جواب نمايند.

و يا آن كه برخى از اهل ديار خالى از مجتهد اختيار مسافرت نموده به خدمت مجتهد رسند و از او مسائل خلافيه ضروريه را بالمشافهه فرا گيرند و به اهل آن ديار برسانند، به شرطى كه با وصف ديانت و امانت خبير و بصير باشند.

و حكايت اذان مطلقا و على كل حال مستحب است، پس بناءاً عليه چون مأمومين حكايت اذانى كه در نماز جماعت گفته مى‌شود بكنند فعل مستحبى كرده خواهند بود.

و داعى در هر يك از تيمم بدل وضو و غسل دو دفعه دست برخاك مى زنند، ليك در ضربه اولى كه به جهت مسح جبهه است به قصد وجوب و در ضربه ثانيه به نيّت استحباب.

و چون عذر غير مرجو الزوال باشد در اوّل وقت، فضيلت به تيمم نماز مى‌تواند كرد.

و در نماز جماعت چون صف ثانى و صف ثالث و هكذا در جانبين يا در احد جانبين از محاذات صف اوّل گذشته باشد، ليك گذشتها مشاهده بعض مأمومين صف اوّل نتوانند كرد، نماز ايشان صحيح است، مگر آن كه از محاذات صف اوّل بسيار دور