رسالههاى خطى فقهى - گروه محققان - الصفحة ٣١١ - اما وظائف تخلى

واو و تشديد قاف- مبالغه شديد عظيم مى‌فرموده است‌[١]، و امّت را امر كرده است به ارتياد از براى بول، و ابو الحسن الرضا (ع) فرموده است: «من فقه الرجل أن يرتاد لبوله»[٢].

بيست و ششم: ستر تمام بدن از انظار ناظرين سنت است، به دخول خانه يا خيمه، يا إبعاد در صحرا- به كسر همزه- يعنى دور رفتن و از نظر خلق پنهان شدن، يا در وهده‌[٣] يا عقب درختى، يا به پشت نشستن، چنانچه سيد المرسلين ٦ مى‌كرده است، و امر به آن فرموده است‌[٤].

و نيز سنّت است تأخير كشف عورتين كردن تا وقت جلوس و نزديك شدن به زمين. در ذكرى‌[٥] مذكور است كه دليل استحباب، فعل نبى ٦ است كه به اين سنّت عمل مى‌كرده است.

بيست و هفتم: ابتدا كردن در دخول به پاى چپ و در خروج به پاى راست، مستحب است، برعكس مساجد و مشاهد و اماكن شريفه.

و اگر در صحرا باشد آخر قدم را تا موضع جلوس پاى چپ كند، و در انصراف، اوّل قدم را پاى راست.

بيست و هشتم: در نشستن اعتماد به پاى چپ كردن و گشاده داشتن و دور ساختن پاى راست، سنت است؛ به دليل حديث شريف نبوى‌[٦].

[١]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٣، ح ٨٧.

[٢]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٣، ح ٨٦.

[٣]. وهدة: گودال.

[٤]. تهذيب الاحكام، ج ١، ص ٣٣، ح ٨٦.

[٥]. الذكرى الشيعة، ج ١، ص ١٦٢.

[٦]. السنن الكبرى، ج ١، ص ٩٦؛ الذكرى الشيعة، ج ١، ص ١٦٧.