رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١١٩ - آموزشهاى امام
و زبانش ياريمان نكند او هم با ما در بهشت باشد. و هر كه در دلش ما را دشمن دارد و به دست و زبانش بر ضدّ ما يارى كند در پايينترين مرتبه دوزخ باشد. و هر كه ما را به دل دشمن دارد و با زبانش بر ضدّ ما يارى كند ولى به دستش كارى به زيان ما نكند در مرتبه بالاترى از دوزخ باشد، و هر كه ما را به دل دشمن دارد ولى به دست و زبان كارى بر ضدّ ما نكند او نيز در دوزخ باشد. (١) بهشتيان به منازل شيعيان ما چنان نگرند كه انسان به اختران آسمان مىنگرد. (٢)[١] چون از سورههاى تسبيح چيزى بخوانيد بگوييد: «سبحان ربى الاعلى- منزه است پروردگار والاى من» (٣) [و چون بخوانيد] «انّ الله و ملائكته يصلّون على النّبى- به راستى خداوند و فرشتگانش بر پيامبر درود مىفرستند» خواه در نماز يا جز آن، بر پيامبر صلوات بسيار فرستيد. (٤) در بدن اندامى كمسپاستر از چشم نيست، در پى خواست آن نرويد كه شما را از ياد خداوند عزّ و جلّ باز دارد. (٥) هر گاه (سوره) «و التّين» را بخوانيد [در پايانش] بگوييد: «و نحن على ذلك من شاهدين- ما بر اين از گواهانيم». (٦) [هر گاه بخوانيد «قولوا آمنّا باللَّه- بگوييد به خدا ايمان آورديم»]، بگوئيد: «آمنّا بالله- به خدا ايمان آورديم،- تا آنجا كه بدين گفته او برسيد-: وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ*- و ما مر او را تسليمشدگانيم»[٢] (٧) هر گاه بندهاى در آخرين تشهّد نماز واجب بگويد: «اشهد ان لا اله الّا الله وحده لا شريك له و انّ محمدا عبده و رسوله و انّ السّاعة آتية لا ريب فيها و انّ اللَّه يبعث من في القبور»- گواهى مىدهم كه خدايى جز خداوند نيست، يكتاست و شريكى ندارد، و اين محمد بنده و فرستاده اوست، و اين كه ساعت (قيامت) بيگمان فرا رسنده است، و اين كه خداوند مردم را از گورها بر مىانگيزد» و سپس مبطل نمازى از او سرزند[٣]، نمازش درست است. (٨) خداوند عزّ و جلّ به كردارى گرانتر از رفتن براى نماز، عبادت نشده است.[٤] (٩) خير را در گردن اشتران و پاشنه آنها كه مىروند و مىآيند بجوييد.[٥] (١٠) «نبيد» را از آن رو نوشابه خواندند كه از «طائف» كشمشى براى پيامبر خدا ٦ آوردند و فرمود كه آن را بخيسانند و در آب زمزم كه ناگوارا بود بريزند چه مىخواست از تلخى آن بكاهد، امّا (شما) چون ديرى بماند آن را ننوشيد (كه مسكر است). (١١) هر گاه مردى برهنه شود شيطان به او بنگرد و در او دل بندد، پس خود را بپوشانيد. (١٢) مرد را روا نيست كه ران خود را عريان كند و در ميان مردم نشيند. (١٣) هر كس چيزى بدبوى
[١] مراد آنكه پايگاههاى شيعيان ما در بالاترين مراتب بهشت و بر فراز منازل ديگر بهشتيان است.- م.
[٢] البقرة، ١٣١
[٣]( در متن:« احدث حدثا» آمده ولى البته منحصر به حدث نيست:) و ناظر بر هر مبطلى از مبطلات نماز است.
[٤] مراد آن كه آهنگ نماز كردن و آمادگى براى آن با تمام شرايط صحت نماز از طهارت ظاهر و باطن و احتراز از غصب و لزوم خلوص نيت و غيره به تفصيل، اقدامى سخت و به همان نسبت با ارزش است.- م.
[٥] شايد مراد امام ٧ از« صادرة و واردة- رونده و آينده» خريد و فروش اشتران باشد( و شايد مراد تجارت سالم است كه آن زمان حمل و نقل بازرگانى بيشتر با شتر انجام مىيافت.- م.)