رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول
(١)
فهرست مطالب
١ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٥ ص
(٣)
سخنى نغز
٧ ص
(٤)
ره آوردهاى خرد چيست؟
٧ ص
(٥)
شرح حال مؤلف
١٣ ص
(٦)
مؤلف و ستايشهايى كه از او كردهاند
١٣ ص
(٧)
گفتههاى دانشمندان پيرامون مؤلف و تأليفش
١٤ ص
(٨)
منابع تصحيح و پابرگ نگارى
١٥ ص
(٩)
پيشگفتار مؤلف
١٦ ص
(١٠)
آنچه از پيامبر
٢٠ ص
(١١)
سفارش آن حضرت به امير مؤمنان
٢٠ ص
(١٢)
سفارش كوتاهى ديگر به امير مؤمنان
٢٣ ص
(١٣)
سفارشى ديگر از آن حضرت
٢٦ ص
(١٤)
پارهاى از سخنان حكمت بار و گفتار پيامبر
٢٧ ص
(١٥)
سفارش آن حضرت
٣٥ ص
(١٦)
از سخنان پيامبر
٣٦ ص
(١٧)
ياد كرد آن حضرت
٣٧ ص
(١٨)
يك اندرز
٣٨ ص
(١٩)
سخنرانى پيامبر
٣٩ ص
(٢٠)
معانى والا در سخنانى كوتاه از پيامبر
٤٢ ص
(٢١)
سخنرانى على
٦٦ ص
(٢٢)
نامه آن حضرت به پسرش امام حسن
٧٤ ص
(٢٣)
سفارش آن حضرت به پسر خود حسين
٩٠ ص
(٢٤)
سخنرانى آن حضرت
٩٣ ص
(٢٥)
آموزشهاى امام
١٠١ ص
(٢٦)
منشور على
١٢٦ ص
(٢٧)
سخنرانى امام
١٤٤ ص
(٢٨)
از سخنان حكمتآميز آن حضرت صلوات الله عليه و نويد و بيم و اندرز او
١٤٨ ص
(٢٩)
اندرزگويى امام
١٥١ ص
(٣٠)
توصيف او(على)
١٥٣ ص
(٣١)
سخنرانى امام(على)
١٥٦ ص
(٣٢)
از سخنان آن حضرت
١٦٢ ص
(٣٣)
خلاصه سفارش امام
١٦٤ ص
(٣٤)
سفارش امام
١٦٩ ص
(٣٥)
از سخنان امام
١٧٤ ص
(٣٦)
سخنرانى آن حضرت
١٧٧ ص
(٣٧)
از سخنان امام
١٧٩ ص
(٣٨)
وصف كردن دنيا براى پرهيزگاران از سوى آن حضرت
١٨٠ ص
(٣٩)
ياد كردن ايمان و ارواح و اختلاف آنها از سوى آن حضرت
١٨٢ ص
(٤٠)
سفارش آن حضرت
١٨٦ ص
(٤١)
توصيف آن حضرت
١٨٧ ص
(٤٢)
سخن امام
١٩١ ص
(٤٣)
وصيت آن حضرت هنگام وفات خويش به پسرش امام حسن
١٩٢ ص
(٤٤)
برتر شمردن(امام
١٩٤ ص
(٤٥)
كوتهسخنانى كه از على
١٩٥ ص
(٤٦)
آنچه از دخترزاده پاك گهر پيامبر
٢٢٣ ص
(٤٧)
از سخنان حكمتبار آن حضرت
٢٢٥ ص
(٤٨)
پاسخ آن حضرت به پرسشهايى كه از او شده و در ضمن خبرى به تفصيل آمده
٢٢٦ ص
(٤٩)
سخن آن حضرت
٢٢٩ ص
(٥٠)
يك اندرز
٢٣٠ ص
(٥١)
سخنرانى امام
٢٣١ ص
(٥٢)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٢٣٢ ص
(٥٣)
(حضرتش
٢٣٤ ص
(٥٤)
از سخنان اوست
٢٣٧ ص
(٥٥)
يك اندرز
٢٤٠ ص
(٥٦)
نامه آن حضرت
٢٤١ ص
(٥٧)
پاسخ آن حضرت
٢٤٢ ص
(٥٨)
گونههاى جهاد
٢٤٣ ص
(٥٩)
يكتاپرستى
٢٤٥ ص
(٦٠)
كوتهسخنانى از امام حسين
٢٤٦ ص
(٦١)
آنچه از امام زين العابدين على بن حسين
٢٥٠ ص
(٦٢)
اندرز آن حضرت
٢٥٠ ص
(٦٣)
اندرز و زهد و حكمت
٢٥٤ ص
(٦٤)
رساله آن حضرت
٢٥٧ ص
(٦٥)
سپس حقوق اعمال(عبادى)
٢٦١ ص
(٦٦)
سپس حقوق پيشوايان
٢٦٢ ص
(٦٧)
سپس حقوق رعيت
٢٦٤ ص
(٦٨)
و اما حق خويشاوندى
٢٦٦ ص
(٦٩)
از سخنان امام(سجاد)
٢٧٧ ص
(٧٠)
نامه امام(سجاد)
٢٨٠ ص
(٧١)
كوتهسخنان امام(زين العابدين)
٢٨٣ ص
(٧٢)
آنچه از امام(باقر) ابى جعفر بن على
٢٩٠ ص
(٧٣)
سفارش امام
٢٩٠ ص
(٧٤)
سخنى ديگر از امام
٢٩٣ ص
(٧٥)
سخن(امام)
٢٩٤ ص
(٧٦)
يك اندرز
٢٩٧ ص
(٧٧)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٢٩٩ ص
(٧٨)
آنچه از امام صادق جعفر بن محمد
٣٠٨ ص
(٧٩)
سفارش امام
٣٠٨ ص
(٨٠)
سفارش امام
٣١٥ ص
(٨١)
نامه آن حضرت
٣٢١ ص
(٨٢)
از سخنان حضرتش
٣٢٣ ص
(٨٣)
گفتار امام
٣٣١ ص
(٨٤)
شرح ايمان
٣٣٦ ص
(٨٥)
شرح اسلام
٣٣٦ ص
(٨٦)
شرح خروج از ايمان
٣٣٧ ص
(٨٧)
پاسخ آن حضرت
٣٣٨ ص
(٨٨)
تفسير معنى كارمنديها يا تصدى مشاغل حكومت
٣٣٨ ص
(٨٩)
اما تفسير بازرگانيها
٣٣٩ ص
(٩٠)
اما تفسير مزدوريها
٣٤٠ ص
(٩١)
اما شرح صنعتها
٣٤١ ص
(٩٢)
راههاى خرج كردن اموال و انفاق آنها
٣٤٢ ص
(٩٣)
آنچه خوردنش بر انسان حلال است
٣٤٣ ص
(٩٤)
اما آنچه از گوشت جانوران كه خوردنش حلال است
٣٤٣ ص
(٩٥)
اما آنچه از تخم(پرندگان) خوردنش حلال است
٣٤٤ ص
(٩٦)
آنچه از شكار دريا خوردنش حلال است
٣٤٤ ص
(٩٧)
آنچه از نوشابهها كه رواست
٣٤٤ ص
(٩٨)
آنچه از پوشاك كه رواست
٣٤٤ ص
(٩٩)
اما نكاحهاى حلال
٣٤٤ ص
(١٠٠)
اما مالكيتها و خدمات حلال
٣٤٥ ص
(١٠١)
نامه آن حضرت
٣٤٥ ص
(١٠٢)
برهان آورى امام
٣٥٤ ص
(١٠٣)
سخن امام
٣٦٠ ص
(١٠٤)
از سخنان حكمتبار آن حضرت
٣٦٢ ص
(١٠٥)
كوتهسخنان امام(صادق)
٣٦٣ ص
(١٠٦)
آنچه از(حضرت) ابى الحسن موسى بن جعفر
٣٨٩ ص
(١٠٧)
سفارش امام
٣٨٩ ص
(١٠٨)
سپاهيان خرد و بيخردى
٤٠٧ ص
(١٠٩)
از سخنان حكمتبار آن امام
٤١٠ ص
(١١٠)
از گفتار آن حضرت
٤١١ ص
(١١١)
كوتهسخنانى از آن حضرت
٤١٦ ص
(١١٢)
آنچه از امام على بن موسى الرضا
٤٢٤ ص
(١١٣)
پاسخ امام
٤٢٤ ص
(١١٤)
از گفتار آن حضرت
٤٣٣ ص
(١١٥)
از سخنان آن حضرت
٤٣٥ ص
(١١٦)
توصيف آن حضرت
٤٤٩ ص
(١١٧)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٤٥٦ ص
(١١٨)
مسألهاى شگفت
٤٦٩ ص
(١١٩)
كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت
٤٧٠ ص
(١٢٠)
آنچه از امام ابى الحسن على بن محمد
٤٧٣ ص
(١٢١)
رساله امام هادى
٤٧٣ ص
(١٢٢)
تفسير تندرستى
٤٨٧ ص
(١٢٣)
گشوده بودن راه
٤٨٩ ص
(١٢٤)
مهلت
٤٩٠ ص
(١٢٥)
توشه
٤٩٠ ص
(١٢٦)
انگيزه
٤٩١ ص
(١٢٧)
پاسخهاى امام نقى(هادى)
٤٩٤ ص
(١٢٨)
از آن حضرت
٥٠١ ص
(١٢٩)
از امام پاك گهر رهنما، ابى محمد حسن بن على(عسكرى)
٥٠٥ ص
(١٣٠)
نامه امام
٥٠٥ ص
(١٣١)
كوتهسخنانى كه از آن حضرت
٥٠٨ ص
(١٣٢)
مناجات موسى بن عمران
٥١٢ ص
(١٣٣)
مناجات عيسى بن مريم
٥١٩ ص
(١٣٤)
اندرزهاى مسيح
٥٢٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص

رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٠ - كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت

بن ربيع‌[١] اسلام آورد زينب را به همان نكاح پيشين همسر او مقرّر فرمود.

(١)

كوته‌سخنانى كه در اين معانى از آن حضرت ٧ روايت شده است‌

(٢) مردى به آن حضرت‌[٢] گفت: مرا سفارشى فرماى. (امام) ٧ فرمود: و تو (آن را) مى‌پذيرى؟

گفت: آرى. فرمود: شكيبايى را بالش (اطمينان بخش) خودساز و فقر را در آغوش گير و شهوتها را


[١] ابى العاص بن الربيع عبد العزّى بن عبد شمس بن عبد مناف، خواهرزاده( حضرت) خديجه بانوى پيامبر ٦ كه مادرش هالة دختر خويلد بود. نام ابى العاص، لقيط يا هشيم يا مهشم و خود از رجال انگشت شمار مكّه از لحاظ مال و بازرگانى و امانت بود. پيامبر خدا( ٦) بزرگترين دختر خود زينب را به همسرى او داده بود و چون خداوند پيامبرش را به پيامبرى گرامى فرمود، خديجه و دخترانش ايمان آوردند و كلمه شهادت گفتند و اسلام پذيرفتند امّا ابو العاص همچنان بر شرك خود بماند، قريشيان او را تشويق مى‌كردند كه همسر خود را رها كند تا هر زنى را خواهد به همسرى او دهند ولى وى بدين كار راضى نشد. در آن هنگام پيامبر ٦ هنوز مكّه را نگشوده و كسانى را كه به امر او تن نداده بودند تحريم نكرده بود، اما اسلام ميانه آن دو( زن و شوهر) جدايى مى‌افكند و در ضمن پيامبر ٦( بى‌فرمان الهى) نمى‌توانست آن زن و شوهر را از يك ديگر جدا كند پس زينب بر اسلام خود، و شوهرش بر شرك خويش بماندند تا پيامبر خدا ٦( از مكّه) هجرت فرمود. خبر حسن دامادى ابى العاص در« ايّام الشعب» مشهور است. چون قريش به جنگ بدر آمدند ابو العاص نيز با ايشان همراه بود و به اسيرى گرفته شد و در مدينه نزد پيامبر خدا( ٦) بود. هنگامى كه اهل مكه هيئتى براى باز خريد اسيرانشان فرستادند زينب نيز براى بازخريد ابى العاص مالى فرستاد كه ضمن آن گردن بندى بود كه( حضرت) خديجه هنگام عروسى وى زيب گردن او كرده بود. چون پيامبر خدا ٦ آن گردن بند را ديد دستخوش احساساتى رقيق گرديد و به اصحابش فرمود: اگر مايليد كه اسير او را آزاد كنيد و مالى را كه از اوست به خودش برگردانيد، چنان كنيد، عرض كردند: آرى، اى پيامبر خدا، پس او را آزاد كردند و مال زينب را به وى بازگرداند، و پيامبر خدا ٦ از او ضمانت گرفت، يا با او شرط فرمود، كه زينب را رها كند. ابو العاص نيز اين وعده را داد و چون به مكّه آمد زينب را آزاد گذاشت و وى را همراه برادرش كنانة بن ربيع فرستاد تا در راه به فرستاده پيامبر خدا ٦ برخوردند و اين پس از صدماتى بود كه از مشركان در راه ديده و آزارهايى كه از دست ايشان كشيده بودند. زينب به مدينه رسيد و در خانه پيامبر خدا ٦ ماند و ابو العاص هم در مكّه اقامت داشت تا اندكى پيش از فتح مكه به سال هشتم هجرى ابو العاص به تجارت با مال خود و اموالى كه قريشيان به سبب امانتداريش به او سپرده بودند روانه شام شد. چون از تجارت خويش بپرداخت در بازگشت ناگهان با فوجى از سپاهيان پيامبر خدا ٦ برخورد و آنان آنچه داشت از او مصادره كردند و وى بگريخت. چون آن فوج اموال او را به مدينه آوردند ابو العاص نيز شبانه به دنبال اموال خود به مدينه آمد و به خانه زينب دختر پيامبر خدا( ٦) رفت و پناه خواست و او هم پناهش داد. چون صبح شد زينب به مسجد آمد و از مسلمانان براى او امان خواست و ايشان به وى امان دادند. آنگاه پيامبر خدا نزد دخترش آمد و به او فرمود: دختركم او را جايى نيكو ده امّا صميميّتى در ميانه نباشد زيرا تو بروى حلال نيستى، و به دنبال فوجى كه اموال ابو العاص را مصادره كرده بودند فرستاد و تمامى اموالش را به وى بازگردانيدند.

سپس ابو العاص رهسپار مكه شد و اموال هر يك از قريشيان را به ايشان داد و آنگاه اسلام آورد و به مدينه بازگشت و پيامبر خدا( ٦) همسر وى زينب را به همان نكاح پيشين، چنان كه گويى ظرف اين سنوات هيچ اتفاقى نيفتاده، بدو باز گرداند. ابو العاص در سال دوازدهم هجرى در گذشت. على ٧ دختر او امامه، دختر زينب را پس از رحلت( حضرت) فاطمه ٧ بنابه وصيّت خود وى به همسرى گرفت.

[٢] در پاره‌اى نسخه‌ها آمده است‌[ مردى به جواد ٧ گفت‌] ....