تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ- به ستم پيشگان گرايش نيابيد كه آتش دوزخ به شما خواهد رسيد»[١]. و به اين دنيا و آنچه در آن است كه چونان كسى كه آن را سراى جاودانى و جايگاه وطن‌گيرى خود گرفته، به دلبستگى تكيه نكنيد زيرا دنيا منزلگه كوچ و گذرگاه و آزمونگاه كردار است، پس پيش از سپرى شدن روزهاى مهلت آن، پيشتر از آنكه خدا اجازه ويرانيش را بدهد، توشه‌اى از كردار نيك برگيريد كه همان كس كه آن را از نخست آباد كرده و آغاز نهاده ويرانش كند چه او خود صاحب اختيار ميراث خويش است.

(١) از خداوند مسألت دارم كه به ما و شما در برداشتن توشه تقوى و زهد در دنيا يارى فرمايد و خداوند ما و شما را از زاهدان و دل برگرفتگان از نقد زندگى اين دنيا و مشتاقان به پاداش آينده آخرت قرار دهد. به راستى كه ما از آن او هستيم و به او زنده‌ايم، و السّلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته (سلام بر شما و رحمت و بركتهاى خداوند نثارتان باد).

(٢)

اندرز و زهد و حكمت‌

[٢] (٣) خداوند توطئه ستمگران و تجاوز حسودان و سختگيرى زورگويان را از ما و شما جلو گيرد. اى مؤمنان مبادا طاغوتان (و سركشان) و پيروان آنان كه شيفتگان دنيايند و دل در گرو آن نهاده‌اند راه شما را بزنند، آنان كه خود فريب خورده دنيايند و بدان كالاى پوسيده و خس و خاشاك كه فردا نابود مى‌شود روى دارند. از آنچه از دنيا كه خداوند از آنتان بر حذر داشته بپرهيزيد و بدان چه شما را بدان بى‌رغبت خواسته و خوانده بى‌رغبتى ورزيد. و بدان چه در اين دنياست چونان كسى كه آن را دار قرار و خانه پايدار شمرده تكيه نكنيد.[٣] به خدا سوگند هر آنچه در اين دنياست (خود) براى شما دليلى بر ضدّ آن باشد، از آرايشهايش گرفته تا گردش روزگارش و دگرگونى و انقلابش و عبرتهايش و بازيگريهايش با دوستدارانش، به راستى دنيا گمنام فرودست را بر فراز كشاند و نامدار فرادست‌

[١] هود، ١١٣

[٢] كلينى در الروضة با اسناد خود از ثمالى روايت كرده كه گفت: در صحيفه‌اى كه در آن سخنان زهد آموزى از گفتار على بن حسين عليهما السّلام بود( اين بيانات را) خواندم و آن را باز نوشتم و سپس حضور على بن حسين عليهما السّلام رسيدم و آنچه را بر نوشته بودم به پيشگاهش تقديم كردم. آن را از خود شناخت و( عباراتش را) تصحيح فرمود، و در آن صحيفه چنين نوشته شده بود: بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم- كفانا اللَّه .... تا پايانش. مفيد هم در مجلس بيست و سوم در امالى خود به اسناد آورده است.

[٣] در الروضة و الامالى به جاى« ركون من أعدّها دارا و قرارا»[ ركون من اتّخذها دار قرار و منزل استيطان- دلبستگى و اعتماد آن كس كه آن را سراى درنگ و جايگاه توطّن خود گرفته است‌] آمده است.