رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٢١ - مناجات عيسى بن مريم
(١) اى عيسى، چه بد خانهايست براى هر كه بدان دل بسته و چه قرارگاهى است خانه ستمگران! من تو را از نفس خودت بر حذر مىدارم، به (هشدار) من آگاه باش.
(٢) اى عيسى هر جا هستى مرا در نظر آر و گواه باش من آفريدمت و تو بنده منى و من تو را نقشبندى كردم و به زمين فرو فرستادم.
(٣) اى عيسى، نفست را از شهوتهاى هلاكت بار بازدار و از هر خواهشى كه از من دورت كند دورى گزين، بدان كه تو از سوى من فرستادهاى امين هستى، و از من پروا داشته باش.
(٤) اى عيسى، من تو را به كلام (و امر) خود آفريدم، و مريم به فرمان من تو را بزاد، روح خود جبرئيل امين، يكى از فرشتگانم را به سوى او فرستادم تا تو (اينك) بر پا ايستاده، زنده بر زمين راه مىروى. و اين همه را از پيش مىدانستم.
(٥) اى عيسى، اگر من از تو خشمگين باشم خرسندى ديگران از تو سوديت نرساند و اگر من از تو خرسند باشم خشم همه خشمگينان زيانيت نكند.
(٦) اى عيسى، مرا در ضمير خود ياد كن و در انجمن خويش ياد كن تا من در برابر انجمنى بهتر از آدميان يادت كنم.[١] (٧) اى عيسى، مرا بخوان بسان خواندن غريقى كه او را فريادرسى نيست.
(٨) اى عيسى، به من سوگند دروغ مخور كه عرشم از خشم بلرزد. دنيا كوتهعمر و دراز آرزوست. و نزد من سرايى است بهتر از آنچه همگان (به خشت و گل) برآرند.
(٩) اى عيسى، اگر نوشتهاى برايتان بيرون كشم كه به حقيقت گوياست[٢] و شما خود به رازهايى كه پوشيده مىداشتيد و كارهايى كه مىكرديد گواهى دهيد، چه خواهيد كرد؟ (١٠) اى عيسى، به ستمگران بنى اسرائيل بازگوى: رخسارههايتان را شسته و دلهايتان را آلوده كردهايد، آيا به من غرّهايد يا بر من گستاخى مىكنيد؟ براى مردم دنيا خود را خوشبو مىسازيد و درونتان چون مردار گنديده بويناك است، گويا شما انبوهى لاشه مرداريد.
(١١) اى عيسى، به ايشان (بنى اسرائيل) بازگوى: ناخنهايتان را از كسب حرام بچينيد (و دست از حرامخوارى بشوييد) و گوشهايتان را بر سخن ناهنجار ببنديد و با دلهايتان به من روى آوريد كه من صورتهاى ظاهرتان را نخواهم.
(١٢) اى عيسى، از نكوكارى شادمان شو، زيرا به راستى، مايه خرسندى من است و بر بدكارى زارى كن كه به راستى، زشتى است. آنچه خوش ندارى با تو كنند با ديگران مكن. اگر كسى بر گونه راستت سيلى زد گونه چپت را هم به او بده[٣]. تا توانى به مهرورزى به من نزديكى جوى، و از نادانان روى
[١] مراد مجمع الأنبياء و رسل و اوصياء صلوات اللَّه عليهم و ملائكه مقرّب و اولياء اللَّه است.- م.
[٢] مراد نامه اعمال است.- م.
[٣] يعنى گونه چپت را نيز پيش آر و به دم سيلى او بده. و در اختيارش بگذار و اين نه تنها نشان دادن حالت بىدفاعى، بلكه اعلام آمادگى به تسليم و ظلم پذيرى است كه البته تعليمات شرع اسلام جز اين است. اين عبارت در انجيل متى، ترجمه فارسى، ص ٧ س ٣٩ و ٤٠ چنين آمده است:« ... هر كه بر رخساره راست تو طپانچه زند ديگرى را نيز به سوى او بگردان.» بنگريد نيز به ص ٥٣٣ كه همين تعليم به عبارتى ديگر آمده.- م.