(درون) ناسزا شنوند، زيرا ملكوت آسمان از آن ايشان است. خوشا بر شما اگر مورد حسد واقع شويد و دشنام شنويد و در حقّ شما هر سخن زشت و دروغ گويند در اين هنگام شادى كنيد و خرّم دل شويد زيرا مزدتان در آسمان فزونى گرفته باشد.[١] (١) و گفت: اى بندگان بد، مردم را بر گمانى سرزنش مى‌كنيد و خويشتن را با يقين (به عيب خود) سرزنش نمى‌كنيد.

(٢) [اى دنيا بندگان، دوست داريد كه بدان چه در وجود شما نيست در حقّ شما (نكو) گويند و انگشت نما (و نامدار) باشيد.] اى دنيا بندگان، سرتان را مى‌تراشيد و پيراهن كوتاه مى‌پوشيد و سر به زير مى‌افكنيد[٢] ولى كينه از دلهايتان نمى‌زداييد؟! اى بندگان بد، نمودگار شما چون گورهاى آراسته و استوار ساخته باشد كه برونش بيننده را خيره كند و درونش استخوانهاى مردگان آكنده از گناهست.

(٣) اى دنيا بندگان نمودگار شما چون چراغ باشد كه خود را بسوزاند و به مردم روشنايى دهد.

(٤) اى بنى اسرائيل، به انبوه، خود را به مجالس دانشمندان رسانيد هر چند بر سر زانو راه برويد (يا سواره بتازيد) زيرا خداوند دلهاى مرده را به نور حكمت زنده كند همچنان كه زمين مرده را به ريزش باران زنده مى‌كند.

(٥) اى بنى اسرائيل: كم گويى حكمتى است بس بزرگ، پس خموشى گزينيد كه شيوه‌اى نيكو و مايه كمى خطا و موجب سبكبارى از گناهان است‌[٣] پس در دانش را استوار داريد كه درش شكيبايى است. به راستى، خداوند خندان بى‌سبب و پرسه زننده ويلان بى‌ادب را دشمن دارد. و حكمرانى را دوست مى‌دارد كه چون شبانى باشد كه از رعيّت خود غافل نيست. همچنان كه از مردم در عيان شرم داريد از خداوند در نهان به دلهايتان شرم داريد. و بدانيد كه سخن حكمت بار گمشده مؤمن است از اين رو بر شماست كه پيش از آنكه از دست برود آن را دريابيد، و از دست رفتن حكمت اين است كه راويانش از ميان بروند.

(٦) اى دانش پژوه، دانشمندان را براى دانششان بزرگ‌دار و ستيزه با آنان را كنار بگذار[٤] و نادانان‌

[١] اين عبارات به تقريبى با تفاوتهاى لفظى و مفهومى در انجيل متى، عهد جديد، باب پنجم، ترجمه فارسى، ص ٦، چنين آمده است: خوشا به حال مسكينان در روح زيرا ملكوت آسمان از آن ايشان است. خوشا به حال ماتميان زيرا ايشان تسلّى خواهند يافت. خوشا به حال حليمان زيرا ايشان وارث زمين خواهند شد. خوشا به حال رحم‌كنندگان زيرا بر ايشان رحم كرده خواهد شد. خوشا به حال پاكدلان زيرا ايشان خدا را خواهند ديد خوشا به حال صلح‌كنندگان زيرا ايشان پسران خدا خوانده خواهند شد. خوشا به حال زحمتكشان براى عدالت زيرا ملكوت آسمان از آن ايشان است.

خوشحال باشيد چون شما را فحش گويند و جفا رسانند و به خاطر من هر سخن بدى بر شما كاذبانه گويند. خوش باشيد و شادى عظيم نماييد زيرا اجر شما در آسمان عظيم است.- م.

[٢] ظاهرا اين آداب از ظواهر پارسايى نمايى بنى اسرائيل در روزگار مسيح ٧ بوده است.- م.

[٣] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« خفّة من الذّنوب»،[ حطّة من الذنوب- كاهشى از گناهان‌] آمده است.

[٤] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« ودع منازعتهم»،[ ودع مناظرتهم- مناظره و مناقشه با آنها را كنار گذار] آمده است.