پاداش بيكران فقط نزد خداست».[١] پس خدا را پرهيزگارى كنيد و (سخنش را) بشنويد و فرمان پذيريد، از خدا پروا كنيد و از اندرزهاى الهى پند گيريد. (١) من جز اين ندانم كه سرانجام نافرمانيها به حقيقت، بسيارى از شما را نزار كرده‌[٢] و باز هم نافرمان از آنها نمى‌پرهيزد، و به دينش زيان رسانده و باز هم آنها را بد نمى‌دارد. آيا اين بانگ رساى الهى را نمى‌شنويد كه آنها را عيب مى‌داند و حقير مى‌شمارد و مى‌فرمايد: اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ سابِقُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ‌- (الا اى هوشياران) بدانيد كه زندگانى دنيا به حقيقت بازيچه و سرگرمى، و زيور و فخر فروشى در ميان شما و افزون‌طلبى در اموال و اولاد است، همانند بارانى كه كشاورزان (دانه به خاك پوشاننده) را گياه (رسته بر اثر) آن خوش آيد، سپس پژمرده شود و آن را زرد شده بينى، سپس خرد و ريز شود؛ و در آخرت، هم عذابى شديد هست و هم آمرزش و خشنودى از جانب خداوند؛ و زندگانى دنيا جز مايه فريب نيست* (الا اى بندگان خدا) به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى كه فراخنايش به قدر پهنه آسمان و زمين است بشتابيد كه براى اهل ايمان به خدا و پيمبرانش آماده شده، اين بخشش الهى است كه به هر كس خواهد ارزانيش دارد و خداوند داراى بخشش و بخشايش بيكران است.»[٣] و فرموده: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‌- اى مؤمنان از خداوند پروا كنيد و هر كس بنگرد كه براى فرداى (قيامت) چه پيش انديشى كرده است؛ و از خداوند پروا كنيد، زيرا به آنچه مى‌كنيد آگاه است* و همانند كسانى كه خداوند را فراموش كردند، مباشيد كه خداوند هم [تيمار] خودشان را از يادشان برد، اينانند كه نافرمانند»[٤] (٢) اى بندگان خدا، از خدا بپرهيزيد و بينديشيد و بدان چه براى آن آفريده شده‌ايد (عبادت) عمل كنيد زيرا خدا شما را بيهوده نيافريده و بيكاره وانگذاشته، خود را به شما شناسانده و پيامبرش را به سوى شما گسيل داشته و كتابش را بر شما فرو فرستاده كه حلال و حرامش و نيز حجتها و امثالش در آن است، پس از خدا بپرهيزيد كه پروردگارتان بر شما حجّت آورده و فرموده است: أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ‌- آيا به او دو چشم عطا نكرديم؟* و زبان و دو

[١] التغابن، ١٥

[٢] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« قد نهكته»[ لقد هلكته- به حقيقت او را هلاك ساخته‌] آمده است.

[٣] الحديد، ٢٠ و ٢١

[٤] الحشر، ١٨- ١٩