اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٣٥٤ - دنيا گستره رقابتها

آنكه پرسش كنند كه اين چه بازى‌اى است، به بازيگرى مشغول‌اند و آهنگ پيروزى بر رقيب را دارند.

از اين رو، اصل بازى تعطيل‌ناپذير است و فراخواندن آدميان به تعطيل اين بازى يا كوتاه آمدن از آن، فراخوانى اجابت‌ناپذير است؛ چرا كه اين فراخونى با سرشت انسانها ناسازگار است، بدين معنا كه انسانها، نه اين مسابقه را فرو مى‌نهند، و نه پس از ورود به آن، به باختنِ ساده تن در مى‌دهند.

آنچه اهمّيت دارد، اين است كه اين بازى و رقابت، زير تأثير هدايت هاديان قرار گيرد و به آن، جهت و هدف داده شود و اساساً، عمده‌ترين بخش رسالت پيامبران و هدايت‌گران، همين جهت دادن به اين رقابت و معنا و مضمون تازه بخشيدن به آن است؛ چرا كه هر رقابتى مطلوب و درخورِ شأن آدمى نيست و هر سبقتى پُر سود و ماندنى نخواهد بود.

بنا بر اين، اصل مسابقه در اين جهان، تعطيل بردار نيست؛ براى همين خداى تعالى فرمود:

وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ.[٢] هر گروهى [يا هر كسى‌] را جهتى است كه رو سوى آن مى‌گردانَد. پس به نيكى‌ها پيشى گيريد.

فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً.[٣] به نيكى‌ها پيشى گيريد.

بازگشت همه شما به سوى خداست.

اصل مسابقه و رقابت، موضوعى درخور و شايسته رقابت است. تشويق و تأكيد بر سرعت گرفتن در آن، و در نهايتْ راز و رمز پيروزى در اين رقابت، از آموزهاى مهم و تعاليم والاى دينى است و در آيات قرآن كريم و روايات ما، بدان اشارت رفته است:

[١] - همان، دفتر چهارم، بيت ٥٥٣- ٥٥٤.

[٢] - بقره، آيه ١٤٨

[٣] - مائده، آيه ٤٨