اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٧

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود

زنهار از اين بيابان، وين راه بى‌نهايت‌

اين راه را نهايت صورت كجا توان بست‌

صد هزار منزل پيش است در بدايت‌

حافظ

نوشتارى كه پيش روست، به همراه جلدهاى ديگر كه اگر توفيق الهى يار گردد در پى خواهد آمد، علاوه بر «ديباچه‌اى بر دعا»، ترجمه و شرح مجموعه مباركى است كه با نام «صحيفه كامله سجاديّه» و «زبور آل محمّد» و «انجيل اهل بيت» شهره است.

اين ميراث جاويدان از آل محمد (ص)، پس از شهادت شهيدان و اسارت اسيران، در شكل و قواره دعا شكل گرفت. در روزگار سلطه و عصر سكوتِ سياه آل ابوسفيان و آل مروان، در آن وحشت‌آباد ستم و بيداد، آن گاه كه موج نامردمى‌ها از هر سو برخاسته بود و مزاج اهل آن روزگار فاسد شده و از اسلام نبوّت و امامت فاصله گرفته بودند، آن گاه استبداد نفس‌گير حاكم بود. و از سويى ديگر، عالمان با ترازوى دين متاع زندگى دنيا را طلب مى‌كردند و سر در آخور قدرت داشتند و خطيبان زبان‌بازِ نعره‌پرداز (وعّاظ السّلاطين)، از هر سو، در سنگر محراب و منبر، در شهر و روستا، به تحريف حقايقِ دين پرداخته بودند