اينان، با تأييد و تسديد خداوند، راه سعادت و خير را به روى رهروان، مى‌گشايند و با نورى كه در دست دارند، مسير حركت به سوى بارگاه قرب را روشن مى‌سازند. اين پيشروانِ راه يافته و به مقصد رسيده، كه ديدگان به عرش الهى دوخته‌اند «مُحِدْقينَ بِعَرْشِهِ»، و نخستين گرويدگان به اسلام و هر آيين خدايى هستند، پيامبران و اولياى برگزيده خداوندند كه در اين جهان، براى انجام دادن هر چه خير و نيكى است، پيشى گرفته‌اند و به تعبير قرآن «سابِقِ بِالْخَيرات» هستند.

ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ.[١] سپس [اين‌] كتاب را به كسانى از بندگانمان كه برگزيديم، ميراث داديم. پس، برخى از آنان، بر خود، ستمكار بودند و برخى، ميانه‌رو. برخى از ايشان، به خواست و فرمان خداوند، به نيكى‌ها پيشى‌گيرنده‌اند. اين است فزونى و بخشش بزرگ.

علاوه بر اينكه در انجام دادن نيكى‌ها، از رقيبانِ خود، گوى «سبقت» ربوده‌اند، در وصول به مقصودِ خود، شتابان‌اند.

أُولئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ. ايشان‌اند كه در نيكى‌ها مى‌شتابند و به آن [بر يكديگر] پيشى مى‌گيرند.

در جهان ديگر، بازتابِش اين سبقت گرفتن و شتابناكْ رفتنها به سوى نيكى‌ها چه در حوزه علم و آگاهى از وظيفه بندگى، و چه در حوزه عمل بدانچه آموخته‌اند- سبقت گرفتن براى دريافت رحمت و آمرزش خداوند است.

سَابِقُوا إِلَى‌ مَغْفِرَةٍ مِن رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّماءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ.[٢] به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى كه پهناى آن همچون پهناى آسمان و زمين است و براى كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان‌

[١] - فاطر، آيه ٣٢

[٢] - حديد، آيه ٢١