دريا به سود مردم روان مى‌شوند، و آبى كه خدا از آسمان فرو فرستاد و با آن، زمين را پس از مردگى‌اش زنده كرد و از هر جنبنده‌اى در آن پراكند، و گرداندن بادها و ابرِ رام شده ميان آسمان و زمين، نشانه‌هايى است براى مردمى كه خِرد را به كار برند.

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَى‌ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى‌ تُؤْفَكُونَ. فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَاناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ. وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ. وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِن نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ. وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِراً نُخْرِجُ مِنْهُ حَبّاً مُتَرَاكِباً وَمِنَ النَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِن أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمّانَ مُشْتَبِهاً وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى‌ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ.[١] خداوند، شكافنده دانه و هسته است، زنده را از مُرده بيرون مى‌آورد و بيرون آرنده مرده از زنده است. اين چنين است خداى شما. پس كجاگردانيده مى‌شويد؟! شكافنده سپيده‌دم است و شب را براى آرامش قرار داد و خورشيد و ماه را با حساب درست پديد آورد. اين است اندازه نهادنِ آن توانمند دانا. و اوست كه براى شما ستارگان را آفريد تا در تاريكى‌هاى خشكى و دريا بدانها راه يابيد. ما نشانه‌ها را براى گروهى كه مى‌دانند به تفصيل بيان كرده‌ايم. و اوست كه شما را از يك تن آفريد. پس [شما را] قرار گاهى (زمين) و سپردن جايى- شكم مادر و پشت پدر- است. ما نشانه‌ها را براى مردمى كه در مى‌يابند، به روشنى بيان كرده‌ايم.

و اوست كه از آسمان، آبى فرو فرستاد. پس با آن، هر چيز روييدنى را

[١] - انعام، آيه ٩٥- ٩٩