اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٤٢٦ - گواهان روز رستاخيز
پيامبران و گواهان را بياورند و ميان ايشان (آدميان) به راستى و درستى داورى شود و بر آنان ستم نرود.
اينكه گواهان را جدا از پيامبران آورده است، گونهاى تكريم و تجليل از پيامبران است؛ چرا كه پيامبران، در روز رستاخيز از گواهان برجسته و ممتازند؛ به ويژه پيامبر بزرگوار اسلام كه گواهِ گواهان است:
وَكَذلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً.[١] و اينچنين شما را امّتى ميانه ساختيم، تا بر مردمان گواه باشيد و پيامبر بر شما گواه باشد.
بر اساس اين آيه و نظير آن (سوره نحل، آيه ٨٩ و حج، آيه ٧٨) پيامبر گرامى اسلام و امامان معصوم (ع) نيز از گواهان عملاند. امام محمد باقر (ع) در ذيل آيه فوق مىفرمايد:
نَحْنُ الْامَّةُ الْوُسْطى وَ نَحْن شُهداءُ اللَّهِ عَلى خَلْقِهِ و حُجَّتُهُ في ارْضِهِ.[٢] ماييم امت معتدل و برگزيده و ماييم گواهان خداوند بر بندگان او و حجت خدا در زمين او.
٢. فرشتگانِ ثبت كننده و نگهدارنده اعمال:
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ. كِرَاماً كَاتِبِينَ. يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ.[٣] و هر آينه بر شما نگهبانانى باشد؛ بزرگوارانى نويسنده؛ كه مىدانند چه مىكنيد.
مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ.[٤] هيچ سخنى بر زبان نيارد؛ مگر آنكه در نزد او، نگهبانى آماده است.
٣. اندامهاى بدن آدمى:
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ.[٥] امروز بر دهانهاشان مُهرنهيم، و دستهاشان با ما سخن گويد و پاهاشان گواهى دهد بدانچه مىكردند.
[١] - بقره، آيه ١٤٣
[٢] - تفسير العيّاشى، ج ١، ص ٦٢
[٣] - انفطار، آيه ١٠- ١٢
[٤] - ق، آيه ١٨
[٥] - يس، آيه ٦٥