اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٤٢٠ - گواهى بر اعمال
|
ذات او دروازه شهر علوم |
زير فرمانش حجاز و چين و روم. |
|
امّا پيامبر بزرگوار اسلام، كه به تعبير عارفان، «جلوه اوّل» و به برهان حكيمان، «صادر اوّل» و به فرموده خود: اوَّلُ ما خَلَقَ اللَّهُ.[١] نخستين آفريده خداوند است، قافلهسالار همه مقرّبان است.
|
در اين ره انبيا چون سارباناند |
دليل و رهنماى كارواناند |
|
|
و ز ايشان سيدّ ما گشته سالار |
هم او اوّل هم او آخِر در اين كار.[٢] |
|
(شيخ محمود شبسترى)
على (ع)، در مقام نيايش با خداوند، در توصيف آن بزرگوار آورده است:
اللَّهُمَّ ... اجْعَلْ شَرايفَ صَلَواتِكَ وَ نَواحِىَ بَرَكاتِكَ عَلى مُحَمَدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، الخاتِمِ لِما سَبَق، وَ الْفاتِحْ لِمَا انْغَلَقَ، وَ الْمُعْلِنِ الْحقَّ بِالْحَقّ.[٣] بار خدايا! شريفترين درودها و افزونترين بركات خود را بر بنده و پيامبر خود، محمد، ارزانى فرماى؛ آنكه خاتم پيامبران پيشين و گشاينده درهاى فروبسته و آشكار كننده حق، به نيروى حق و برهان است.
گواهى بر اعمال
يكى از حقايق والا در آموزههاى دين، مسئله «شهادت»، به معناى گواهى بر اعمال بندگان است، كه به تكرار، در قرآن كريم و روايات ما بدان پرداخته شده است:
فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هؤُلَاءِ شَهِيداً.[٤] پس چگونه خواهد بود آن گاه كه از هر امتى، گواهى بياوريم و تو را بر اينان گواه آريم.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ لَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ.[٥] و [ياد كن] روزى را كه از هر امّتى، گواهى بر انگيزيم. آن گاه به كسانى كه
[١] - همان
[٢] - گلشن راز.
[٣] - نهج البلاغة، خطبه ٧٢
[٤] - نساء، آيه ٤١
[٥] - نحل، آيه ٨٤