اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٤٠٣ - شفاعت در آموزههاى اسلام

شفاعت در آموزه‌هاى اسلام‌

يَوْمَ «تُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لايُظلْلَمُونَ» يَوْمَ لايُغْنى‌ مَوْلىً عَنْ مَوْلىً شَيْئاً وَ لاهُمْ يُنْصَروُنَ. در آن روزى كه هر كس، به موجب كارى كه كرده، پاداش بيند؛ و بر آنان ستم نرود، روزى كه هيچ دوستى به كار دوستِ خود نيايد و كس يارى‌شان نكند.

يَوْمَ تُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لايُظلْلَمُونَ. اقتباس‌[١] از سخن خداى تعالى در سوره جاثيه است كه فرمود:

وَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمواتِ وَ الْارْضَ بِالْحَقِّ وَ لِتُجزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ.[٢] خدا، آسمانها و زمين را به راستى و درستى آفريد [تا نشانه‌هاى قدرت و خدايى او آشكار شود] و تا هر كسى بدانچه كرده است، پاداش يابد

[١] - اقتباس در لغت،« پاره آتش»،« نور و فروغ گرفتن»،« گرفتن»،« آموختن» و« فراگرفتن» است و در فن بديع، عبارت است ازآوردن آيه‌اى از قرآن مجيد يا حديثى از پيامبر گرامى و امامان( ع) يا بيت معروفى؛ به گونه‌اى كه در آن، قصد و انگيزه، اقتباس باشد نه سرقت و انتحال؛ يعنى به خود بستن. نمونه اين بيت:

[٢] - جاثيه، آيه ٢٢