در اين روز، عالم «برزخ» و خانه گور را ترك گفته و به عالم رُعب‌انگيز و وحشتزاى رستاخيز، پا مى‌نهد و در شرايط بسيار سخت و طاقتْ سوز آن، در انتظار حسابرسىِ خداوند و سرنوشتى كه خود براى خويش فراهم آورده و پاداش و كيفر كارهاى خود، به سر مى‌برد.

ياسر خادم مى‌گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه مى‌فرمود:

انَّ اوْحَشَ ما يَكُونُ هذا الْخَلْقُ في ثَلثَةِ مَواطِنَ: يَوْمَ وُلِدَ وَ يَخْرُجُ مِنْ بَطْنِ امِّهِ فَيَرَى الدُّنيا، وَ يَوْمَ يَمُوتُ فَيُعاينُ الآخِرَةَ وَ اهْلَها، وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً فَيَرى‌ احْكاماً لَمْ يَرَها في دارِ الدُّنْيا، وَ قَدْ سَلَّمَ اللَّهُ عَلى‌ يَحيى‌ فىِ هذِهِ الثَّلاثِ الْمواطِنِ وَ آمَنَ رَوْعَتَهُ فَقال: «وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً».[٢] وَ قَدْ سَلَّمَ عِيسى‌ بنُ مَرْيَمَ عَلى‌ نَفْسِهِ في هذِهِ الثَّلاثَةِ الْمَواطِنِ وَ قالَ:

«وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيّاً».[٣] وحشتبارترين جايگاهها براى اين مردم، سه جايگاه است: [١] روز ولادت كه از شكم مادر خارج مى‌شوند و دنيا را مى‌بينند؛ [٢] روزى كه مى‌ميرند و عالَمِ پس از مرگ و اهل آن را مشاهده مى‌كنند. [٣] روزى كه زنده برانگيخته مى‌شوند و به عرصه رستاخيز، گام مى‌نهند و احكام و مقرّراتى را مى‌بينند كه در دنيا نديده بودند. خداوند، سلامت و امنيّت اين سه جايگاه را براى يحيى‌ پيامبر تضمين كرد و از ترس و هراس آن، امان داد، آنجا كه فرمود:

«درود بر او؛ روزى كه زاده شده و روزى كه مى‌ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مى‌شود». و عيساى مسيح، پور مريم، سلامت و امنيّت در اين سه جايگاه را براى خويش طلب كرده است؛ آنجا كه فرمود: «درود بر من؛

[١] - به آيه‌هاى پايانىِ سوره عبس رجوع شود

[٢] - مريم، آيه ١٥

[٣] - مريم، آيه ٣٣