اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ١٨٩ - ستايش خداوند و سپاسگزارى از نعمتهاى او

خدا آگاهى نداده است. پس خرسند باش كه او را راهبرت گيرى و براى نجات، پيشوايى‌اش را بپذيرى.

اشاره به برترى پيامبر ٦ بر ساير پيامبران، به جهت فزونى‌اى كه پيامبر خدا بر آنها در بيان خبر از سوى خداوند متعال دارد، و نيز در بيان مطالب حقيقى است كه در قرآن مجيد آمده است، از قبيل: اسرار توحيد، قضا و قدر، جبر و اختيار، و جريان رستاخيز، و معارف ديگر. اگر چه همه آنان در بابِ اين معارف، سخن گفته‌اند؛ امّا هيچ كدام چون آن بزرگوار، نقاب از چهره اين حقايق ناب، برنگرفته‌اند.

حافظ)

از اين رو، هدايت و رهبرى اين امّت به تمام آنچه كه آن بزرگوار درباره خداوند و صفات و اسماى حسناى او آورده است، كامل‌تر و جامع‌تر و ظريف‌تر و دلپذيرتر از رهبرى ديگر امّتهاى پيشين است نسبت به آنچه كه پيامبرانشان آورده‌اند، و شعاع بينش اين امّت، گسترده‌تر و فراگيرتر است. قرآن كريم، اثر جاودانه و ماندگار بى‌مانندِ اوست كه در عرصه‌هاى شناخت و توصيف خداوند، پيامبران الهى را با تعبير شورانگيز «عِبادِ مُخْلَص»، باريك‌انديش‌ترين و تيزبين‌ترين عارفان خداوند و نيكوترين ستايندگان او مى‌داند، آنجا كه فرمود:

سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ. إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ.[١] پاك است خداى از آنچه وصف مى‌كنند، مگر بندگان ويژه و برگزيده خداى.

اميرمؤمنان على (ع)، درخطبه «اشباح»، كه از خطبه‌هاى گران قدر و با شكوه آن بزرگوار است و در آن از آفرينش فرشتگان آسمانها، زمين و پيامبران و چگونگى آفرينش‌

[١] - صافات، آيات ١٥٩- ١٦٠