ما الْمَغْرُورُ الَّذى‌ ظَفِرَ مِنَ الدُّنيا بِاعْلى‌ هِمِّتِهِ كَالْاخَرِ الَّذى‌ ظَفِرَ مِنَ الآخِرَةِ بِادْنى‌ سُهْمَتِهِ.[١] آن فريب خورده‌اى كه در دنيا به بالاترين پيروزى رسيده، هرگز به پايه كسى نمى‌رسد كه از آخرت، اندك سهمى يافته است.

و نيز فرمود:

ما خَيْرٌ بِخَيرٍ بَعْدَهُ النَّارُ وَ ما شَرٌّ بِشَرٍّ بَعْدَهُ الْجَنَّةُ. وَ كُلُّ نَعِيمٍ دُونَ الْجَنَّةِ مَحْقُورٌ، وَ كُلُّ بَلاءٍ دُونَ النَّارِ عافِيةٌ.[٢] خيرى كه پس از آن، آتش است، خير نيست. و شرّى كه پس از آن، نعيم بهشت باشد، شرّ نيست. هر نعمتى جز نعمت بهشت، ناچيز، و هر بلايى جز عذاب دوزخ، عافيت است.

از همين روست كه خداى تعالى، در مقام دلجويى از پيامبر گرامى اسلام، فرمود كه هر كس در مسابقه و رقابت، جهت‌گيرى درست و هدف صحيح نداشته باشد و داورى تو را نپذيرد، باخته است:

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ.[٣] اى پيامبر، كسانى كه در كفر مى‌شتابند (اصرار مى‌ورزند) تو را اندوهگين نسازند؛ از آنان كه به زبان خويش مى‌گويند: گرويم، ولى دلهاشان باور ندارد؛ و از آنها كه جهود شدند كه سختْ شنوندگانِ دروغند،

[١] - همان، حكمت ٣٧٠

[٢] - همان، حكمت ٣٨٧

[٣] - مائده، آيه ٤١