وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيَهامَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ. وَإِنْ مِّنْ شَيْ‌ءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ.[١] و در آن (زمين) براى شما و آنها كه شما روزى‌دهنده آنها نيستيد (پرندگان و حيوانات وحشى)، اسباب زندگى و روزى قرار داديم؛ و هيچ چيزى نيست، مگر آنكه گنجينه‌هاى آن نزد ماست، و آن را جز به اندازه معلوم، فرو نمى‌فرستيم.

وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلَى‌ رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ. أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضاً سُخْرِيّاً وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ.[٢] و [كفّار مكه‌] گفتند: چرا اين قرآن بر مردى بزرگ (از جهت مال و جاه) از اين دو شهر (مكّه و طائف) فرو فرستاده نشده است؟ آيا آنها رحمت پروردگار تو را بخش مى‌كنند؟ ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگى دنيا، بخش كرده‌ايم، و پايه‌هاى برخى را بر برخى، برتر داشته‌ايم تا برخى، برخى ديگر را به خدمت گيرند؛ و بخشايش پروردگار تو از آنچه گرد مى‌آورند، بهتر است.

در اينجا لازم است به چند نكته مهم توجّه كنيم:

نخست اينكه در اين جهان، روزيخواران، بيش از آنچه كه خداىِ رازق تقدير كرده است، بهره‌اى ندارند؛ و در مورد برخوردارى‌هاى ويژه‌اى كه برخى با كوشش و زيركى نصيب خود مى‌كنند، بايد گفت كه همان كوشش‌ها و زيركى‌ها نيز خود، بخشى از رزق مقدّر الهى است.

دوم اينكه خداى رازق در مقام مديرّيت و تقدير معيشت بهره و قسمتِ روزيخواران را خود، عهده‌دار است:

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي‌

[١] - حجر، آيه ٢٠- ٢١

[٢] - زخرف، آيه ٣١- ٣٢