اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ١٠٤ - شرايط اجابت دعا

طَهِّرْ مَأَكَلَكَ، وَلا تُدْخِلْ بَطْنَكَ الْحَرامَ.[١] خوردنى و خوراكت را پاكيزه كن، و حرام را در شكمت راه مده.

و در حديث قدسى آمده است:

لا تَحْجُبُ عَنّى‌ دَعْوَةٌ، الّا دَعْوَةُ آكِلِ الْحَرامِ.[٢] هيچ دعايى از من پوشيده نمى‌ماند، مگر دعاى حرامخوار.

يعنى دعا كننده بايد به هنگام درخواست از خداوند، «مَظْلَمَه» اى، يعنى حقّى يا مال و ملكى كه به ستم از كسى گرفته شده است، بر عهده‌اش نباشد؛ چرا كه خداوند، دعاى بنده‌اى را كه در شكمش چيزى از حرام باشد يا به عهده‌اش مَظلَمَه‌اى از آفريده‌اى باشد، بالا نمى‌برد. در حديث آمده است كه: نخوردن يك لقمه حرام در نزد خداوند، از دو هزار ركعت نماز مستحب، برتر است. خداى تعالى به عيساى مسيح (ع) وحى فرستاد كه:

قُلْ لِظَلَمَةِ بَنى‌ اسرائيلَ: انّى‌ لا اسْتَجِيبُ لِاحَدٍ مِنْهُمْ دَعْوَةً وَ لِاحَدٍ مِنْ خَلْقِى عِنْدَهُمْ مَظْلَمَةٌ.[٣] به بيدادگران بنى‌اسرائيل بگو: من دعاى هيچ يك از آنان را اجابت نمى‌كنم، در حالى كه مظلمه بنده‌اى از بندگانم نزد آنان باشد.

آرى! حرامخوارى و فراهم آوردن معاش از راهى كه در شريعت، ناروا و نافرمانى خداوند است، قوى‌ترين عامل بازدارنده اجابت است. براى همين، پيامبر گرامى فرمود:

طُوبى‌ لِمَنْ طابَ كَسْبُهُ ... طُوبى‌ لِمَنْ اكْتَسَبْ مِنَ الْمُؤمِنينَ مالًا مَنْ غَيْرِ مَعْصِيَتَهِ اللَّهِ.[٤] خوشا بر آن كس كه درآمدش پاك است ... خوشا بر آن مؤمنى كه از راهى جز نافرمانى خدا، مالى به دست آورد.

روايت شده است كه اميرمؤمنان در روز جمعه‌اى سخنرانى شيوا و رسايى ايراد فرمود و در پايان آن به پاره‌اى از بازدارنده‌هاى استجابت دعا، در پاسخ پرسش كننده‌اى، اشاره فرموده كه متن روايت، چنين است:

ايُّها النَّاسُ! سَبْعُ مَصائبَ غِطامٍ، نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْها: عالِمٌ زَلَّ، وعابِدٌ مَلَّ، وَمُؤمِنٌ‌

[١] - همان

[٢] - همان

[٣] - همان

[٤] - تحف‌العقول، ص ٣٠