كار او نيست؛ بلكه اگر آدمى بتواند به آن وارستگى روحى دست يابد كه نيايش و نيازخواهى از خداوند را حالت ارتباط با او تلقّى كند و حالت طلبكارى از خدا و برهم زدن اصول حاكم بر جهان نداشته باشد، خودِ اين دريافت، از الطاف خفيّه خداست و جلوه‌اى از اجابت نيايش است.

٥. خواسته آدمى با شريعت، ناسازگار نباشد

از جمله شرايط اجابت، آن است كه نياز انسان، با برنامه‌هاى شريعت، ناسازگار نباشد؛ چرا كه خداى تعالى، شريعت و مقرّرات دينى را نيز همچون مقرّرات مربوط به آفرينش جهان، امرى قطعى و بايسته دانسته است. بنا بر اين، دعايى كه بر خلاف شريعت باشد، مانند اينكه از خدا بخواهيم تا حرامى را حلال و حلالى را حرام گرداند، اجابت نخواهد شد:

وَلَيْسَ الْبِرُّ بِانْ تَأتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَلكِنَّ الْبِّرَ مَنِ اتَّقى‌ وَاْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ابْوابِها وَاْتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ.[١] و نيكى آن نيست كه به خانه‌ها از پشت آنها درآييد؛ وليكن نيكى، [نيكىِ‌] آن كس است كه پرهيزگارى كند. و به خانه‌ها از درهاى آنها درآييد و از خدا پروا كنيد، باشد كه رستگار شويد.

در پايان اين نكته را نيز بيفزايم كه مهم‌ترين و مردافكن‌ترين مانع از اجابت دعاها، حرامخوارى است، و اين، دردِ بى‌درمانى است كه در اين روزگار، بر سر راه اجابت دعاها قرار دارد و دعاى آدمى را از اجابت، باز مى‌دارد.

در روايت آمده است:

مَنْ سَرَّهُ انْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ، فَلْيَطُبْ مَكْسَبَهُ.[٢] هر كه اجابت دعايش او را خرسند مى‌كند، بايد پيشه و راهِ درآمدش را پاكيزه گرداند.

پيامبر گرامى اسلام، در پاسخ مردى كه گفت: «دوست دارم دعايم اجابت شود».

فرمود:

[١] - بقره، آيه ١٨٩

[٢] - مواهب الرحمن، ج ٣، ص ٦٩