اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٦٨ - آداب دعا
معارفى است كه در اين نامه گرامى و ارجمند، خداوند، بندگانش را مهرورزانه و مشفقانه نواخته است.
|
آفرينها بر تو بادا اى خدا |
ناگهان كردى مرا از غم جدا |
|
|
گر سر هر موىِ من يابد زبان |
شكرهاى تو نيايد در بيان |
|
|
مىزنم نعره درين روضه و عيون |
خلق را «يالَيْتَ قَومى يعلمون»[١] |
|
|
چون دعامان امر كردى اى عُجاب! |
اين دعاى خويش را كن مستجاب[٢] |
|
|
هم دعا از من روان كردى چو آب |
هم نباتش بخش و دارش مُستجاب |
|
|
هم تو بودى اوّل آرنده دعا |
هم تو باش آخِر اجابت را رجا |
|
|
تا زنم من لاف كآن شاهِ جهان |
بهر بنده عفو كرد از مجرمان |
|
|
درد بودم سر به سر من خودپسند |
كرد شاهم داروى هر دردمند |
|
|
دوزخى بودم پُر از شور و شرى |
كرد دستِ فضل اويم كوثرى.[٣] |
|
على (ع) فرمود:
انَّكَ قَضَيْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ وَ امَرْتَهُمْ بِدُعائِكَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاجابة.[٤] [بار خدايا!] به راستى تو بودى كه بندگانت را به پرستش خود حكم كردى، و به خواندن تو و خواستن از تو فرا خواندى و اجابت و پاسخشان را بر عهده گرفتى.
جاى ديگر فرمود:
وَمَنْ سَألَهُ اعْطاهُ.[٥] هر كه از او چيزى خواهد، عطا فرمايد.
و مىفرمايد:
مَنْ اعْطِىَ ارْبَعاً لَمْ يُحْرَمْ ارْبَعاً: مَنْ اعْطِىَ الدُّعاءَ لَمْ يُحْرَمِ الْاجابَةَ وَ مَنْ اعْطِىَ التَّوْبَةَ لَمْ يُحْرَمِ القبولَ وَ مَنْ اعْطِىَ الاستَغْفار لَمْ يُحْرَمِ الْمَغْفِرَةَ، و مَنْ اعْطِىَ
[١] - مثنوى، دفتر پنجم، بيت ٢٣١٤- ٢٣١٦.
[٢] - همان، دفتر ششم، بيت ٢٣٢٠
[٣] - همان، دفتر پنجم، بيت ٤١٦٢- ٤١٦٦
[٤] - مفاتيح الجنان، دعاى كميل
[٥] - نهج البلاغة، خطبه ٩٠