اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٣٧٩ - راه رستاخيز

راه رستاخيز

وَ يُسَهِّلُ عَلَيْنا بِهِ سَبيلَ الْمَبْعَثِ،[١] وَ يُشَرِّفُ به مَنازِ لَنا عَنْدَ مَواقِفِ الْاشهادِ.[٢] يَوْمَ تُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَت وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ، يَوْمَ لا يُغْنى‌ مَوْلىً عَنْ مَوْلىٍ شَيئاً وَ لا هُمْ يُنْصَروُنَ. وَ [سپاس و ستايشى كه‌] راه به سوى رستاخيز را هموار سازد، و جايگاه ما را در پيشگاه گواهان و ناظران عمل (فرشتگان و پيامبران و امامانِ معصوم (ع)) شامخ و سر بلند گردانَد؛ در آن روزى كه هر كسى به كارى كه كرده است، پاداش ببيند و بر آنان ستم نرود؛ روزى كه هيچ دوستْ به كار دوست نيايد [و عذاب را از او دفع نكند] و كس ياريشان نكند.

سَهُلَ الْامْرُ سَهالَةً وَ سُهُولَةً: آن كار، آسان و هموار شد. سَهُلَتِ الْارْضُ: آن زمين، هموار شد.

السَّهْل: زمين هموار، فراخ، دشت، و هر چيز نرم. سَهَّلَ تَستهيلًا المَكانَ: آنجا را هموار كرد، «- الْامَر»: آن كار را ساده و آسان كرد، مقدمات آن كار را فراهم ساخت.

الْمَبْعَثْ (اسم مكان): قيامت، رستاخيز، (مصدر ميمى): برانگيختن و فرستادن. در اصطلاح و تصالح و سازش مؤمنان، به بيرون آوردنِ مردگان از گورها توسط خداوند و

[١] - وَ تَسْهُلُ بِهِ عَلَيْنا سُبُلَ الْبَعْثِ

[٢] - وَ تَشُرُف بِهِ مَنازلَنا عِنْدَ تَواقُضِ الْاشَهاد