را بیاورم ، از جمله آن‌ها این است که : معاویه ، ابوذر را دشنام داد و او را به قتل تهدید کرد و سوار بر شتری بی‌پالان ،[١٣٢] راهی مدینه ساخت و عثمان ، به صورت ناخوشایندی او را از مدینه ، تبعید نمود ، که این نقل صحیح نمی‌باشد .

اگر این نقل درست باشد ، باید برای عثمان عذر تراشید ؛ چرا که امام وظیفه دارد رعیتِ خویش را ادب کند (و دیگر عذرها) نه اینکه این کار را سببِ طعن بر او قرار دهند .[١٣٣]

ابـن هشام ، صاحب سیره معروف ، که گزیـده‌ای از سیره ابن اسحاق می‌باشد ، آشکارا بیان می‌دارد که برای رعایتِ حال بعضی از مردم ، اخباری را حذف کرده است ؛ زیرا می‌گوید :

و بعضی از آنچه را که ابن اسحاق می‌آورد ، اخباری را که نامی از رسول خدا در آن‌ها نیست و آیه‌ای از قرآن در آن مورد ، نازل نشده است ، وانهادم و نیز از ذکر چیزهایی چشم پوشیدم که نقلِ آن‌ها نفرت انگیزند و همچنین بعضی از اموری را که ذکر آن‌ها بعضی از مردم را ناخوشایند می‌افتد و آن‌ها را ناراحت می‌سازد ، نیاوردم .[١٣٤]

چرا طبری ، سخن کسانی را که برای معاویه عذر می‌آورند و خبر «سیف بن عمر» را می‌آورد ، و اسباب فراوان دیگر را نقل نمی‌کند ؟!

چگونه ابن اثیر نمی‌پسندد که ماجرای برخورد معاویه با ابوذر را بیاورد ؛ اینکه معاویه او را ناسزا گفت ، تهدید به قتل کرد ، از مدینه به شام بر شتری بی‌پالان ، انتقال داد ، در حالی که نقل آن‌ها از سوی مورخان ، متواتر است .

[١٣٢]. متن عربی «بغیر وطأ» است. شاید مقصود ، شتری بی‌کجاوه باشد (م).

[١٣٣]. الکامل في التاریخ ٣: ١٠.

[١٣٤]. سیره ابن هشام ١: ١٠٩.