پیش از این ، تعلیل امام ١ بیان شد که فرمود : «وی ، خردسال است» یا سخن عُمَر به امام علی علیه‌السلام که گفت : «والله ، او را برای کامجویی نمی‌خواهم»[٨٣٨] یا «در پی لذت جنسی نیستم»[٨٣٩] و سخن عُمَر به عباس که گفت : «زمزم را کور می‌سازم و شرافت‌های بنی هاشم را از بین می‌برم» و دیگر سخنان که به اکراه و اجبار دلالت دارند و عدم رضایتِ اُمّ کلثوم و ناخرسندی ولی او را گویایند .

[٨٣٥]. از جمله ، خبر تهدید امام علی از سوی عُمَر از طریق عمویش عباس و وکالت دادن امام به عمویش عباس تا اُمّ کلثوم را به عقد عُمَر درآورد.

[٨٣٦]. الكافى ٥: ٣٤٦ ، حديث ١؛ وسائل الشيعه ٢: ٥٦١ ، حديث ٢٦٣٤٩؛ بحار الأنوار ٤٢: ١٠٦ ، حدیث ٣٤.

[٨٣٧]. الاستغاثه ١: ٧٨ و٨١؛ مجموعه رسائل سيد مرتضى ٣: ١٥٠؛ الصراط المستقيم ٣: ١٣٠.

[٨٣٨]. العثمانیة: ٢٣٦.

[٨٣٩]. معرفة الصحابة ١: ٧٨ ، حدیث ٢١٥ (اثر ابو نُعَیم).