عبدالرّحمان بن حارث [در آغاز] نامش «ابراهیم» بود . عُمَر آن‌گاه که مردم را به عدم نامگذاری به اَسامی انبیا فراخواند ، نام وی را به عبدالرّحمان تغییر داد .[٥٩٩]

عبدالرّحمان (بر اساس عبارت «جمهره» ) از برترین‌های تابعان بود[٦٠٠] و گفته‌اند وی از صحابه است .

ابن سعد ، وی را از کسانی می‌شمارد که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را درک کرد و دید ، امّا چیزی از آن حضرت به یاد نسپرد .[٦٠١]

واقدی ، می‌گوید :

به گمانم وی هنگامی که رسول خدا درگذشت ، ده ساله بود . در زمان خلافتِ معاویه ، از دنیا رفت .[٦٠٢]

عبدالرّحمان ، در خردسالی به همراه پدرش (حارث بن هشام) برای جهاد سوی شام رهسپار شد و مدتی در آنجا ماند ، سپس به مدینه بازگشت . عایشه او را به دمشق سوی معاویه فرستاد تا درباره حُجْر بن اَدْبَر کِندی ، با او حرف بزند ، اما [پس از رسیدن به آنجا] دریافت که معاویه او را کشته است .[٦٠٣]

[٥٩٩]. مختصر تاریخ دمشق ٤: ٦٤٣.

[٦٠٠]. جمهرة اَنساب العرب: ٦٦.

[٦٠١]. تاریخ دمشق ٣٤: ٢٧١.

[٦٠٢]. همان.

[٦٠٣]. همان ، ص ٢٦٦.