در حالی که عبدالله بن میمون ، که در کتاب‌های رجالی شیعه امامیه آمده است ، از اصحاب امام باقر ١ (م ١١١ ﮬ) و امام صادق ١ (م ١٤٨ ﮬ) می‌باشد . عبدالله بن میمون ، از اصحاب امام کاظم ١ شمرده نشده است و این بدان معناست که وی در دوران امام صادق ١ درگذشت .

اکنون به اصل موضوع بازمی‌گردیم و می‌گوییم :

روایتی که در نسخه چاپی کتاب «تهذیب الأحکام» هست و در نسخه‌های بیشتر فقهای بزرگ ما که از این کتاب از «قدّاح» روایت کرده‌اند ، وجود دارد با روایت نسخه صاحب «وسائل الشیعه» که آن را از «تهذیب الأحکام» از «ابن قدّاح» روایت می‌کند ، اختلاف ندارد ، هر دوشان یک روایت‌اند .

یعنی «ابن قدّاح» همان «قدّاح» است ؛ زیرا «میمون قدّاح» کتابی نداشت . از این رو ، جعفر بن محمد بن عبید الله اشعری ، طریقی به او ندارد ، و طریق جعفر بن محمد اشعری قمی ، به عبدالله بن میمون است که بنابر تصریح نجاشی و طوسی ، دارای کتابی بود .

از آنجا که میمون اَسود «قدّاح» (تیرتراش» بود و همچنین فرزندش عبدالله ، تیرها را صیقل می‌داد [و برای پرتاب آماده می‌ساخت] عبدالله «قدّاح» نام گرفت و گاه او را «ابن قدّاح» صدا می‌زدند .

بنابراین ، میان روایتِ «تهذیب الأحکام» (نسخه چاپی) با روایتی که شیخ حُرّ عاملی از این کتاب می‌آورد ، اختلافی وجود ندارد ؛ چرا که «قدّاح» به شغل و حرفه ، اشاره دارد و «ابن قدّاح» اشاره به شخص است .

اختلاف نقل علما از قدّاح نیز چنین است ؛ گاه از امام باقر ١ و گاه از امام صادق ١ نقل می‌کنند (در حالی که نقل یکی است) زیرا امام صادق ١ از امام