ما بالُ أقوامٍ يَزْعَمونَ أَنَّ قَرابَتي لا تَنْفَع ؟! كُلُّ سَبَبٍ ونَسَبٍ مُنْقَطِعٌ يومَ القيامة إلاّ سَبَبي ونَسَبي ؛ فإنّها موصُولَةٌ في الدُّنيا والآخِرة ؛[٢٩٧]

كسانى چگونه مى‌پندارند خويشاوندى‌ام سودى نمى‌بخشد ؟! هر سَبَب و نَسَبى روز قيامت می‌گُسلد مگر سَبَب و نَسَب من ؛ زيرا در دنيا و آخرت با من پيوند دارد .

ديگر بار ، عُمَر بر «اُمّ هانى» ـ دختر ابوطالب ـ گوشه زد با اين سخن كه : «بدان كه محمّد تو را دست‌گيرى نخواهد كرد !» . اُمّ هانى نزد پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آمد و آن حضرت را از اين سخن باخبر ساخت . پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود : چرا مردمانى مى‌پندارند شفاعتِ من به خاندانم نمى‌رسد ؟! شفاعتم شامل «حا» و «حكم» [نام دو قبيله در يمن] نيز مى‌شود .[٢٩٨]

اگر ادعاى عُمَر را درباره ازدواج با اُمّ كلثوم با آنچه در آغاز اسلام و در زمان عزت و قدرت آن ، بر زبان آورد بسنجیم ، به نتايجى دست مى‌يابيم كه دوستداران و يارانش نمى‌پسندند ، بلكه همه در صحت ادعاى عُمَر ، شک مى‌كنند .

[٢٩٧]. مجمع الزوائد ٨: ٢١٦؛ ينابيع المودّه ٢: ١٩٠.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم با اين سخن كه «ما بالُ أقوام» مى‌خواهد به قبائلى اشاره كند كه در برابر رسالت به پا خاستند.

اين فكر ، انديشه و ديدگاه مجموعه‌اى از ايشان بود و تنها به عمر بن خطاب اختصاص نداشت.

اين حديث ، بر قرابت دينى در چارچوب شفاعت دلالت مى‌كند ، كه ما آن را در آينده روشن خواهيم ساخت.

[٢٩٨]. سبل الهدى والرشاد ١: ٢٥٤ ، وجلد ١١ ، ص ٤.