با مطالعه فقه طالبیان مى‌توان دريافت كه آنان بر پنج تكبير ـ در نماز بر ميت ـ پاى مى‌فشردند و جز آن را برنمى‌تافتند . اين حقيقتى ثابت است كه نصوص فراوانى بر آن دلالت مى‌كند و در کتاب‌های تاریخ و حدیث وجود دارد و رساله‌ها و فصل‌ها و بحث‌هایی در این‌باره (در طول دوران‌ها) نگارش یافته است .

بنابراين ، اگر مقصود از جمله «إنّها السنّة» (این کار سنت است) تكبير چهارگانه بر ميت باشد ، سخنِ باطلى است (زيرا با فقه طالبیان مخالف مى‌باشد)[٧٤٢] مگر اينكه قائل شويم اُمّ كلثوم فرضى ، دختر ابوبكر يا دختر جَرْوَل است ، نه دختر على ١ زیرا چهار تکبیر با فقه اینان همسوست و امام علی و فرزندانش آن را برنمی‌تافتند ، فقه علی و اهل بیت آن حضرت ، در امور بسیاری با فقه حاکمان مخالفت دارد [و یکی از آن‌ها همین تکبیر بر میت است] به ویژه آنکه بزرگان بنی هاشم (مانند : محمد بن حنفیه ، حسین بن علی ، ابن عباس ، عبدالله بن جعفر و دیگران) در این جنازه ، حضور داشتند .

اما اگر مراد از آن ، قول سِوّم باشد ، بسى بعيد است كه امام حسن ١ عبدالله‌ بن عُمَر را براى نماز بر اُمّ کلثوم (اگر به راستی خواهرش بود) مُقدَّم بدارد ؛ زيرا مى‌دانيم اخبار بسیاری بر استحباب تقدُّم هاشمى بر ديگران ـ در نماز ميت ـ وجود دارد[٧٤٣] مگر اینکه قائل شویم این زید فرزند اُمّ کلثوم ، دختر جَرْوَل بود و با این نسبت ، عبدالله بن عُمَر ، برادر پدری زید به شمار می‌آمد و به نماز بر وی اولویت داشت .

[٧٤٢]. نگاه كنيد به ، مقاتل الطالبيين: ٢٦٨ ـ ٢٦٩.

[٧٤٣]. رجوع كنيد به ، المعتبر (علامه حلى) ٢: ٣٤٧؛ كشف الرموز ١: ١٩٢ ، باب صلاة الجنائز.