عُمَر ، چیزی را می‌گفت و به آن اشاره می‌کرد ، خدا در موافقت با او ، آیه نازل می‌فرمود . هرگاه در همسویی با سخن عُمَر ، امر دینی نازل شود ، امر تکوینی تقدیری نیز در موافقت با او ، پدید می‌آید .[٤٠٨]

باری ، رفتارهای تند و خشن عُمَر ، به زنان و کنیزان منحصر نمی‌شد ، با خدمتکاران نیز با خشونت رفتار می‌کرد .

در مصنّف عبدالرزاق ، آمده است :

کـان عُـمَر یَضْـرِبُ النِّسـاءَ وَالـخَدَم ؛ عُمَر ، زنان و خدمتکاران را کتک می‌زد .[٤٠٩]

آیا چنین رفتاری از خلیفه مسلمانان ، درست است ؟ آیا این برخوردها از پیشوای مردم با عدل و انصاف جور درمی‌آید ؟!

آنچـه بیان شد ، بعضی از شاخص‌های سیره عُمَر و رفتار وی با زنان و ماجراهای او با همسرانش و کنیزان و خدمت‌کارانش بـود . اشاره به خلق‌وخوی عُمَر و نگرش وی نسبت به جنس زن ، در بحث ازدواج وی با اُمّ کلثوم (دختر علی) ضروری می‌نمود ؛ زیرا نخستین چیزی که پدر زن ـ هر که باشد ـ می‌پرسد ، خلق‌وخوی داماد و سپس دین اوست و به همین خاطر ، شارع مقدس ، در ازدواج ، معیار اخلاق را بر دین مقدم داشت .

از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روایت شده است که فرمود :

[٤٠٨]. مفتاح دار السعاده ٢: ٥٧٥.

[٤٠٩]. مصنف عبد الرزاق ٩: ٤٤١ ، حدیث ١٧٩٣٨ ـ ١٧٩٣٩؛ مصنف ابن ابی شیبه ٥: ٢٢٣ ، حدیث ٢٥٤٥٦؛ کنز العمال ٩: ٨٨ ، حدیث ٢٥٦٧٦.