معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٢٢
زید ، بزرگ شد تا اینکه مَردی گردید .[٧٢٨]
در تحفة ذوى الألباب میخوانیم :
اما زید اکبر ، جوان شد ، فرزندی داشت که منقرض شد .[٧٢٩]
* محمد بن سعد در شمردنِ نام اولاد عُمَر بن خطاب مىنويسد :
و زيد اكبر ، فرزندى از خود برجاى نگذاشت .[٧٣٠]
* زيد بن عُمَر به همراه ابن عباس از علما به شمار مىرود [و جايگاه وى[ پس از مُعاذ بن جبل و عبدالله بن مسعود و ابى دَرداء و سلمان ]مىباشد] .[٧٣١]
* معاويه با زيد بن عُمَر داستانى طولانی دارد . اين حكايت تأكيدى است بر اينكه وى مردى بود كه مىتوانست بر معاويه اعتراض كند و [سخن او را] نپذيرد و رد كند .[٧٣٢]
در العقد الفرید آمده است :
بر اساس گفتهها ، زید بن عُمَر ، هموست که سَمُرَة بن جُنْدَب را هنگامی که از علی بدگویی کرد ، در نزد معاویه ، سیلی زد .[٧٣٣]
در ربیع الأبرار میخوانیم :
[٧٢٨]. التبیین في أنساب القرشیین: ٤١٥.
[٧٢٩]. تحفة ذوی الألباب (صفدی) ٢: ١٢١ ، بیروت دار صادر.
[٧٣٠]. طبقات ابن سعد ٣: ٢٦٥.
[٧٣١]. نگاه كنيد به ، الآحاد و المثانى ٤: ٨٦ ، حدیث ٢٠٤٤.
در اين مأخذ آمده است: از سعيد بن عبدالعزيز نقل شده است كه گفت: علماى بعد از مُعاذ بن جبل عبارتاند از: عبداللّه بن مسعود و ابو درداء و سلمان و عبداللّه بن سلام؛ و علماى پس از اينها عبارتاند از: زيد بن ثابت ، آن گاه پس از زيد ، ابن عمر و ابن عباس است (المعجم الكبير ٥: ١٠٨ ، حدیث ٤٧٤٧).
[٧٣٢]. نگاه كنيد به ، تاريخ مدينه دمشق ١٩: ٤٨٥؛ سير اَعلام النبلاء ٣: ٥٠٢؛ تاریخ الإسلام ٤: ٥٩؛ الوافی بالوفیات ١٥: ٢٣.
[٧٣٣]. العقد الفرید ٧: ٩٧؛ طبائع النساء (ابن عبد البر): ٤٠.